II SA/Rz 807/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi R. K. na działalność Gminy [...] w przedmiocie zawarcia umowy o przyłączenie do sieci kanalizacyjnej - postanawia – I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej R. K. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skargą z dnia 20 lipca 2010 r. R. K. zaskarżyła postępowanie Urzędu Gminy I. w sprawie dotyczącej podpisania umowy o przyłączenie jej posesji do budowanej kanalizacji gminnej. Skarżąca zarzuciła Gminie I. bezprawność w domaganiu się zawarcia umowy o przyłączenie do kanalizacji oraz nie zapoznanie jej z planami tej inwestycji i harmonogramem prac. W uzupełnieniu skargi z dnia 3 września 2010 r. skarżąca sprecyzowała, że jej skarga dotyczy niemożności uzyskania od Gminy I. załączników niezbędnych przy rzetelnie zawieranych umowach oraz niemożności wyegzekwowania od Urzędu Gminy I. odpowiedzi na kierowane przez nią pisma w prawem określonych terminach. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy I. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Na rzecz odrzucenia skargi przemawia to, że dotyczy ona przedmiotu, który nie może być objęty skargą do sądu administracyjnego. Przedmiot skargi odnosi się do niewłaściwego sposobu funkcjonowania organu administracji. Wyczerpuje on treść art. 227 k.p.a., zatem skarga powinna być skierowana do Rady Gminy I., gdyż jest to organ właściwy zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie powinno skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Z kolei żądanie oddalenia skargi uzasadnione jest tym, że skarżąca była informowana na każdym etapie postępowania w sprawie realizacji kanalizacji o warunkach jej prowadzenia, zatem skargę należy uznać za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga R. K. podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nią objęta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z treści skargi wynika, że skarżąca domagała się zapoznania z planami przyłączenia jej nieruchomości do realizowanej na terenie Gminy I. kanalizacji sanitarnej oraz domaganiem się przez Gminę podpisania przez nią stosownej umowy. Skarżąca wskazała także na nieterminowość udzielenia przez Urząd Gminy w I. odpowiedzi na jej pisma. Tak określony przedmiot nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Zakres spraw, które mogą być przedmiotem skargi określa art. 3 § 2 p.p.s.a. Z treści tego przepisu nie wynika, by skarga mogła obejmować czynności związane z zawarciem umowy. Art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli dotyczą one uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Takie obowiązki lub uprawnienia muszą wynikać z prawa administracyjnego. Zawarcie umowy o przyłączenie do sieci kanalizacyjnej nie należy do takiej kategorii spraw. Zauważyć należy, że Sąd jest zobowiązany rozpoznać skargę w granicach danej sprawy, a więc nie może wychodzić poza przedmiot zaskarżenia. To oznacza, że Sąd nie może traktować przedmiotu skargi inaczej niż określiła to skarżąca. Wprawdzie niektóre zarzuty skargi są skierowane przeciwko działaniom, które potencjalnie mogłyby stać się przedmiotem skutecznie wniesionej skargi, jednak by to było możliwe skarżąca musiałaby prowadzić stosowne postępowanie w prawem określonych granicach (np. domagała się udostępnienia informacji publicznej, kwestionowała bezczynność itp.). W realiach rozpoznawanej sprawy takie działania nie miały miejsca. Zatem musi to prowadzić do przyjęcia, że sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a to skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) Sąd postanowił zwrócić stronie cały uiszczony wpis.