II SA/Rz 807/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [....] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych - postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę "A." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. W skardze kasacyjnej Spółki od powyższego orzeczenia zawarto wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. w zakresie wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia. W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu (PPPr) wskazano, że Spółka znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Z uwagi na toczące się w urzędach celnych postępowania została postawiona w stan likwidacji. Nie posiada środków na uiszczenie obecnie wymaganej opłaty sądowej. Kapitał zakładowy Spółki to 1 000 000 zł, a wartość środków trwałych to 50 837,58 zł. Za ostatni rok obrotowy Spółka poniosła stratę w wysokości 577 250,48zł. Jako stan konta bankowego Spółki podano kwotę 0 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Żądanie Spółki nie może zostać uwzględnione, bowiem nie zaistniały żadne szczególne okoliczności wskazujące na potrzebę powyższego. Na ich konieczność wskazuje brzmienie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wedle którego w razie wykazania przez osobę prawną (bądź jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej), że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania podmiotowi takiemu może zostać przyznane prawo pomocy. Oznacza to więc, że nawet spełnienie powyższej przesłanki nie jest wystarczające do uwzględnienia żądania strony. Podmioty funkcjonujące w obrocie gospodarczym obowiązane są bowiem do traktowania kosztów postępowania sądowego jako zwykłych kosztów swojej działalności i zabezpieczyć na poczet powyższego odpowiednie środki. Wprawdzie Spółka postawiona została w stan likwidacji, jednak i ta okoliczność nie przemawia za zasadnością jej wniosku. Nie przesądza bowiem o braku środków na pokrycie kosztów postępowania. I tak, Spółka uiściła dotychczas w sprawie kwotę 300 zł tytułem wpisu od skargi oraz opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Ponosi także koszty działania za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika (adwokata), który działał w jej imieniu już w postępowaniu administracyjnym, jak też reprezentuje ją w innych postępowaniach przed tut. Sądem. Należy mieć także na uwadze, że pojęcie "środków", którym ustawodawca posłużył się w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. obejmuje nie tylko środki pieniężne, ale także środki trwałe czy kapitał zakładowy (por. B. Dauter, Zwolnienia od kosztów sądowych (w:) S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007). Wysokość kapitału zakładowego Spółki to 1 000 000 zł, zaś wartość środków trwałych to 50 837,58 zł. Uwagi wymaga nadto kwestia, że Spółka ujawniła stan środków pieniężnych tylko na jednym swoim koncie bankowym, którego to stanu nie wykazała jednakże odpowiednim wyciągiem, zaś ilość środków zgromadzonych na drugim i ewentualnie innych kontach strony jest niewiadoma (na istnienie takiego dodatkowego konta wskazuje fakt uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis zapadłego w sprawie wyroku z rachunku bankowego o innym numerze niż podany we wniosku o prawo pomocy). Powoływanie się na stratę w działalności gospodarczej również nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Na podstawie tej tylko informacji nie jest możliwa ocena faktycznej sytuacji finansowej wnioskodawcy. Strata jest tylko nadwyżką kosztów nad przychodem, co skutkuje brakiem dochodu do opodatkowania i brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Z wymienionych względów uznano, że Spółka nie wykazała, by znajdowała się w sytuacji uniemożliwiającej jej samodzielne sfinansowanie kosztów swojego udziału w sprawie. Dlatego odmówiono zwolnienia jej od wpisu od złożonej skargi kasacyjnej, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.