II SA/Rz 808/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [.] z dnia [.] maja 2015 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wnioskiem z dnia 30 lipca 2015 r. D.W. zwrócił się do tut. Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [.] argumentując, że jej wykonanie zaburzy prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Nie posiada on bowiem środków finansowych na zapłatę nałożonej na niego kary pieniężnej, zaś osiągane dochody przeznaczane są na spłatę zaciągniętych kredytów bankowych. Wykonanie decyzji może spowodować niemożność zapłaty wymagalnych rat kredytowych, a w konsekwencji wypowiedzenie umowy ze strony banku oraz wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Dodatkowo za uwzględnieniem wniosku przemawia fakt, że podniesione w skardze zarzuty wskazują na wysokie prawdopodobieństwo jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić przy tym należy, że nie chodzi tutaj o zwykłe konsekwencje wykonania decyzji, lecz dodatkowe skutki, jakie mogą z niej wyniknąć, jeżeli mogą one wywołać zdarzenia określone w powołanym przepisie. Ponadto, Sąd rozpoznaje wniosek nie badając zasadności skargi w kontekście wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a decyzje w tym przedmiocie są ostateczne. Niemniej, na podstawie przedstawionej przez skarżącego argumentacji, jak i dokumentów złożonych w aktach sprawy, nie było możliwe ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć z wykonania decyzji o nałożeniu kary. Poza ogólnikowym twierdzeniem o możliwej utracie płynności finansowej wskutek uiszczenia kary pieniężnej określonej zaskarżoną decyzją, skarżący nie podał żadnych informacji uprawdopodabniających tak przedstawiony stan rzeczy. W szczególności nie jest możliwe ustalenie, jakimi środkami finansowymi obecnie dysponuje, a zatem czy rzeczywiście uiszczenie kary pieniężnej nałożonej zaskarżoną decyzją może spowodować skutki, na które wskazuje skarżący. Brak stosownych dokumentów uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona skarżąca rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie tej decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Końcowo wyjaśnić należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.