II SA/Rz 812/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opracowania ekspertyzy technicznej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. II SA/Rz 812/11 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie jako PINB) postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] nakazał E. W. w terminie do 31 marca 2009 r. opracowanie technicznej ekspertyzy stanu istniejącej dobudowy (ganek, łazienka) do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w S. gmina [...] ze szczególnym uwzględnieniem wymogów warunków technicznych pomieszczenia łazienki, przewodów kominowych i instalacji gazowych. Na skutek zażalenia E. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie jako WINB) postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] stwierdził, że zażalenie na w/w postanowienie jest niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi E. W. na wyżej opisane postanowienie WINB wyrokiem z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 250/11 oddalił skargę, a wyrok ten stał się prawomocny. E. W., reprezentowana przez A. W. wniosła ponownie skargę do WSA w Rzeszowie, obejmując tym razem jej zakresem postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2009 r., opisane na wstępie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z uwagi na brak pouczenia jej o środku zaskarżania na to postanowienie. W odpowiedzi na skargę WINB opisał przebieg sprawy. W szczególności wskazał, że wniesione przez skarżącą zażalenie na postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2009 r. jest niedopuszczalne, gdyż nie przysługuje na ten akt żaden środek zaskarżania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 tej normy prawnej sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Naprowadzić wypada, że zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), stronie służy zażalenia wyłącznie na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. Nadto zażalenie przysługuje także, gdy wynika to z wyraźnego przepisu szczególnego. W niniejszej sprawie skarga dotyczy postanowienia PINB w przedmiocie nakazu opracowania ekspertyzy technicznej, wydanego na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm., określanej dalej jako p.b.). W związku z tym od postanowienia wydanego w tym trybie nie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Zażalenia jak zostało to wyżej wyjaśnione przysługują bowiem wyłącznie na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) albo gdy wynika to z wyraźnego przepisu szczególnego. Natomiast w przypadku postanowienia wydanego w trybie powołanego art. 56 ust.1 p.b. żaden przepis nie przewiduje jego samodzielnego zaskarżenia, a więc zażalenie wniesione na takie postanowienie jest niedopuszczalne. Zaskarżone postanowienie ma wyłącznie pomocniczy charakter w stosunku do rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, które zapadnie dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego - obejmującego m.in. ocenę techniczną, do której złożenia zobowiązano skarżącą. Skoro na postanowienie wydane w trybie art. 51 ust. 1 p.b. nie przysługuje zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. W związku z tym nie jest to postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że na postanowienie wydane w trybie art. 51 ust. 1 p.b. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Ponieważ skarga E. W. jest niedopuszczalna, Sąd postanowił ją odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.