II SA/Rz 814/13

z dnia 17 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Zarządzeniami z 22 i 23 sierpnia 2013 r. wezwano K. B. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch jej odpisów oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Wezwania zawierały pouczenia o konieczności wykonania ww. obowiązków w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenia doręczone osobiście skarżącemu 27 sierpnia 2013 r. nie zostały wykonane. Wobec tego skarga K. B. podlega odrzuceniu, ponieważ nieuzupełnione przez niego braki uniemożliwiają nadanie sprawie prawidłowego biegu. Stosownie bowiem do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "Ppsa", do skargi należy dołączyć odpowiednią liczbę odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom (uczestnikom). Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa). Natomiast jeżeli pismo podlegające opłacie sądowej nie zostało należycie opłacone przewodniczący wzywa obowiązanego, aby należną opłatę uiścił w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, ponieważ wobec braku opłaty sądowej Sąd nie podejmie żadnej czynności (art. 220 § 1 i § 3 Ppsa). Pismem takim jest m.in. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie w rozumieniu art. 230 § 1 i § 2 Ppsa, a zobowiązanym do uiszczenia wpisu ten, kto je wnosi do Sądu. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 oraz art. 220 § 1 i § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.