II SA/Rz 817/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania, w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. Ś. reprezentowanej przez adwokata J. L., na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2007 r. o wywłaszczeniu na rzecz Gminy Miasta R. nieruchomości położonej w R. oznaczonej jako działka nr 46/3 obr. 211 R.-Z., stanowiącej współwłasność K. Ś. i J. Ś. oraz ustaleniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość w wysokości 69 803 zł. Powodem odrzucenia skargi było nie uiszczenie należnego wpisu od skargi. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6.02.2008 r. W dniu 1.02.2008 r. skarżąca złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, uiszczając jednocześnie należny wpis w kwocie 200zł w kasie Sądu. We wniosku wskazała, że nie zawiniła w żadnym zakresie w zaniechaniu uiszczenia wpisu. Jej pełnomocnik wykonał zarządzenie Sądu w zakresie doręczenia 1 odpisu skargi, jednakże nie uiścił kwoty 200 zł, o czym jej nie powiadomił. K. Ś. zaznaczyła, że gdyby była powiadomiona, niezwłocznie dokonałaby stosownej wpłaty. Wpłacając obecnie żądaną kwotę wnosi o przywrócenie jej terminu, zachowując 7-dniowy termin licząc od doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie wraz ze skargą złożone zostało pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed WSA w Rzeszowie i NSA udzielone przez K. Ś. adwokatowi J. L. W tej sytuacji, zgodnie z dyspozycją art. 67 § 5 P.p.s.a. wszystkie pisma kierowane do skarżącej doręczane były jej pełnomocnikowi. Tak stało się też w przypadku wezwania o uzupełnienie braków formalnych w postaci odpisu skargi i wpisu od skargi (stosowne pismo doręczono adw. J. L. 10.12.2007 r.). Sposób doręczania pism przez Sąd jest więc prawidłowy, a w związku z tym nie mogą zostać uwzględnione podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu argumenty, że gdyby skarżąca była powiadomiona osobiście o konieczności uiszczenia wpisu, to czynności tej dokonałaby w terminie. W przypadku udzielenia pełnomocnictwa wszystkie czynności zdziałane przez pełnomocnika traktuje się tak, jakby były one zdziałane przez stronę. Dotyczy to także zaniechania działania, którego skutki prawne obciążają mocodawcę. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć. Takiego braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie wykazano. Jak wynika z treści wniosku skarżąca była raczej nieświadoma faktu, że pełnomocnik jej imieniem nie uiścił należnego wpisu w terminie i z tego faktu wywodzi swój brak winy. Przedstawiona argumentacja nie uzasadnia jednak przywrócenia terminu. Z całą pewnością okoliczności wyłączającej winę nie stanowi nieświadomość obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, czyli de facto nieznajomość prawa. Zwrócił już na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6.11.1998, I SA/Łd 153/97, System orzecznictwa LEX Nr 37127. Biorąc pod uwagę, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi , Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.