II SA/Rz 817/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia ze służby postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem. II SA/Rz 817/08 U z a s a d n i e n i e R. K. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] zwrócił się o zwolnienie od wpisu od niej uzasadniając, iż jako osoba bezrobotna pozostaje na utrzymaniu żony, przy czym ciążą na nich zobowiązania kredytowe zaciągnięte jeszcze przed zwolnieniem go ze służby. Rozpatrując złożony wniosek należy zwrócić uwagę na treść art. 239 pkt 1 d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie dotyczącej odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia skarżącego ze Służby Celnej. Oznacza to, że wnioskodawcy nie obciążają w rozpoznawanej sprawie żadne koszty sądowe (w tym wpis od skargi) i nie będzie on wzywany do ich opłacenia. Skoro zatem R. K. nie ma obowiązku ponoszenia w rozpoznawanej sprawie kosztów sądowych korzystając z ustawowego zwolnienia od nich, jego wniosek nie może zostać uwzględniony a postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. W związku z powyższym, mając na uwadze zasadę ekonomii procesowej, odstąpiono również od wzywania skarżącego do złożenia tego wniosku na obowiązującym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi formularzu PPF, co pozostaje bez wpływu na jego rozpoznanie. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d w związku z art. 161 § 1 pkt 3 i art. 258 § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.