II SA/Rz 817/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 05 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. – reprezentowanej przez pełnomocnika radcę prawnego W. S. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - I. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; II. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. W dniu 31 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. G. – zastępowanej przez pełnomocnika rad. pr. W. S. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Dyrektora Zespołu Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w L. z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] w sprawie nadania A. G. stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Wraz ze skargą rad. pr. W. S. – działający w imieniu A. G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...] oraz decyzji Wójta Gminy (powinno być Burmistrza) z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] z uwagi na fakt, iż decyzje te "wywołują skutki w sferze stosunku pracy, w sferze cywilistycznej oraz naruszają podstawowe prawa skarżącej wynikające z krajowego porządku prawnego jak i pozakrajowego np. Konwencji Praw Człowieka i zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie szkody i wywołania skutków trudnych do odwrócenia, a ewentualne roszczenia odszkodowawcze jak i naprawienie szkody niematerialnej zostaną przerzucone na podatników." W dalszej części obszernego uzasadnienia rozwinięto powyższe argumenty, podkreślając, iż zaskarżone decyzje w istotny sposób wpływają na prawa pracownicze i majątkowe skarżącej, a przedmiotowa sprawa osłabia zaufanie do trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, osłabia wiarygodność organów administracji i wprowadza niepewność sytuacji prawnej skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., stanowi, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżącej wynika, że dotyczy on także wstrzymania decyzji organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie. Jak wyżej wskazano sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy w ocenie Sądu przesłanki ochrony tymczasowej nie wystąpiły. Wnioskodawczyni poza twierdzeniami, iż zaskarżone decyzje wywołują skutki w "sferze stosunku pracy, w sferze cywilistycznej", naruszają jej podstawowe prawa, a także iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i wywołania skutków trudnych do odwrócenia oraz że ewentualne roszczenia odszkodowawcze i naprawienie szkody niematerialnej przerzucone zostaną na podatników, nie wykazała na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. Stwierdzenie nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego eliminuje ten akt z obrotu prawnego. Taka eliminacja nie jest jednak, wbrew stanowisku skarżącej, trudna do odwrócenia. Ewentualny wyrok Sądu uwzględniający skargę usunie te skutki prawne, które wynikają z zaskarżonej decyzji. Jedyny skutek o charakterze nieodwracalnym to taki, że stopień nauczyciela mianowanego skarżąca otrzymać będzie mogła później, niż w przypadku niezakwestionowania stopnia nauczyciela kontraktowego. Nie jest to jednak skutek uprawniający do odstąpienia od reguły wykonywania ostatecznych decyzji administracyjnych - w niniejszej sprawie decyzji stwierdzającej nieważność decyzji z [...] sierpnia 2003 r. Nie zasługuje na uznanie ocena, że wykonywanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącej znaczną szkodą. Istotnie - w przywołanym przepisie nie chodzi wyłącznie o szkodę materialną, ale negatywny wpływ decyzji na karierę zawodową skarżącej nie może być potraktowany jak znaczna szkoda w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Skutek ten jest bowiem normalną, typową konsekwencją każdej decyzji stwierdzającej nieważność aktu nadania stopnia awansu zawodowego. Trudno zatem skutek taki potraktować jako okoliczność szczególną, stanowiącą "znaczną" szkodę w rozumieniu tego przepisu. Zaskarżona decyzja ze swojej istoty negatywnie wpływa na karierę zawodową skarżącej, jednakże ogóle stwierdzenie o "niebezpieczeństwie wyrządzenia szkody i wywołania skutków trudnych do odwrócenia" oraz o naruszeniu podstawowych praw skarżącej, nie może zostać uwzględnione. Podkreślić należy, iż wskazywany przez skarżącą stan niepewności co do wykonywania zawodu jest oczywistą konsekwencją zaskarżonej decyzji, typową w każdej sprawie zawisłej przed sądem administracyjnym, gdyż strona skarżąca, do czasu rozpoznania skargi nigdy nie może być pewna oceny skargi dokonanej przez sąd. Stwierdzić zatem należy, że A. G. – zastępowania przez rad. pr. W. S. nie wykazała ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Równocześnie brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.