II SA/Rz 817/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gmina [...] zaskarżyła do Wojewodzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] o nakazie rozbiórki kładki liniowej dla pieszych w miejscowości N. na działce nr 1798 w częsci dotyczacej terminu rozbiórki i wyznaczającej nowy termin – przystąpienia do rozbiórki – 30.08.2011 r. i jej zakończenia – 30.11.2011 r., zaś w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Treść wniosku ograniczono do sformułowania żądania wstrzymania decyzji "z uwagi na którtki okres wykonania rozbiórki". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że wniosek skarżącej Gminy nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia, w którym wykazanoby ryzyko zajścia okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na podmiocie żądającym wstrzymania wykonania decyzji, zaś sąd nie może w tym zakresie prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i wyręczać skarżącej, ani tez opierać rozstrzygnięcia na domniemaniach. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.