II SA/Rz 817/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, L. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. L. B. cofnął powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach m. in. skarg na decyzje administracyjne. Będąc dysponentem złożonej skargi, skarżący może ją cofnąć, na co wskazuje brzmienie art. 60 P.p.s.a. Oświadczenie tego rodzaju wiąże sąd, który uzna je jednak za niedopuszczalne, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynność dotkniętych wadą nieważności. Nie stwierdzając istnienia w niniejszej sprawie wskazanych wyżej okoliczności, wyłączających skuteczność cofnięcia skargi, Sąd uznał za konieczne umorzenie postępowania zainicjowanego skargą L. B. Powyższy skutek procesowy wynika z treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z podanych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.