II SA/Rz 818/07
PostanowienieWSA w Rzeszowie2007-10-30
Skład orzekający: Piotr Godlewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego służbę wojskową powinien zostać umorzony jako bezprzedmiotowy, jeśli skarżący jest ustawowo zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 f PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowy, jeżeli skarżący jest ustawowo zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 f PPSA. Przepis ten zwalnia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu powszechnego obowiązku obrony, co obejmuje również sprawy dotyczące odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego służbę wojskową.Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego jego służbę wojskową. Wraz ze skargą zwrócił się o zwolnienie z opłat i kosztów sądowych. Sąd uznał, że sprawa dotyczy powszechnego obowiązku obrony, a skarżący jest ustawowo zwolniony z kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego służbę wojskową postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
II SA/Rz 818/07
U z a s a d n i e n i e
S. K. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] zwrócił się o zwolnienie "z opłat i kosztów sądowych".
Przystępując do rozpatrzenia tego wniosku należy zwrócić uwagę na treść
art. 239 pkt 1 f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu powszechnego obowiązku obrony. Zakres tych spraw objęty jest obecnie unormowaniem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia
21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2004 r., Nr 241 poz. 2416 ze zm.), zgodnie z którym w ramach powszechnego obowiązku obrony obywatele polscy są obowiązani do pełnienia służby wojskowej, służby w obronie cywilnej, odbywania przysposobienia obronnego, uczestniczenia w samoobronie ludności, pełnienia służby w jednostkach zmilitaryzowanych oraz do wykonywania świadczeń na rzecz obrony - na zasadach i w zakresie określonych w tej ustawie.
W związku z powyższym uznano, iż przesłanka ta jest spełniona w niniejszej sprawie dotyczącej odmowy wydania S. K. przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień zaświadczenia potwierdzającego jego służbę wojskową (przymusowe zatrudnienie) w ponadkontyngentowych brygadach [...] (postanowienie z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...]), którego stanowisko zostało następnie podtrzymane
w zaskarżonym postanowieniu Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. Nie zmienia tego fakt, iż skarżący dochodzi wydania zaświadczenia za okres kwiecień - październik 1952 r., a więc przypadającego przed uchwaleniem i wejściem w życie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Skoro zatem na podstawie przysługującego ustawowego zwolnienia S. K. nie obciążają w rozpoznawanej sprawie żadne koszty sądowe (obejmują one opłaty sądowe i wydatki), nie będzie on też wzywany do ich opłacenia. Dlatego też złożony przez niego wniosek nie może zostać uwzględniony, a wszczęte nim postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu. W związku z tym odstąpiono od wzywania skarżącego do złożenia tego wniosku na obowiązującym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi formularzu PPF.
Reasumując, na podstawie art. 239 pkt 1 f w związku z art. 161 § 1 pkt 3
i art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło