II SA/Rz 818/12

PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-01-16

Skład orzekający: Robert Sawuła, Magdalena Józefczyk, Zbigniew Czarnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w trakcie rozprawy, po wyjaśnieniu konsekwencji prawnych, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 160 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa, uznając cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne. Sąd nie dopatrzył się przeszkód prawnych do skutecznego cofnięcia skargi, które mogłyby zmierzać do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego (gołębnika). Organ I instancji nakazał rozbiórkę, a organ II instancji utrzymał w mocy decyzję, uchylając decyzję organu I instancji i orzekając co do istoty. Skarżący zarzucał błędy w ustaleniach faktycznych, wadliwe zastosowanie przepisów prawa budowlanego i planu miejscowego. W trakcie rozprawy skarżący cofnął skargę po wyjaśnieniu przez sąd konsekwencji prawnych.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Zbigniew Czarnik Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 818/12 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi W.G. jest decyzja [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PWINB) w [..] z [..] lipca 2012 r. [..], którą uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w [..] z [..] marca 2012 r. nr [..] i orzekając co do istoty nakazano rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego. Decyzje te zapadły w następującym stanie sprawy: Pismem z 17 lutego 2012 r., po przeprowadzonej 16 lutego 2012 r. kontroli na działce nr ewid. 470 przy ul. [..] w [..], PINB w [..] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie legalności budowy "gołębnika" na wymienionej działce. Pismem z 5 marca 2012 r. o toczącym się postępowaniu i przysługującym statusie strony zawiadomił W.G. Decyzją z [..] marca 2012 r. PINB w [..] nakazał W.G. rozbiórkę "gołębnika" położonego na działce nr 470. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm., dalej zwana: "uPb") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a."). Organ I instancji ustalił, że na ww. działce istnieje wybudowany w latach 2004 – 2009 obiekt budowlany o drewnianej konstrukcji obity panelami, przykryty dachem jednospadowym krytym dachówką, ze spadkiem w kierunku własnej działki. Jego wymiary wynoszą 13,80 m x 1,85 m i położony jest w odległości 0,85 m od granicy działek nr 471/1 i 471/2. Posadowiony został na płytach chodnikowych ułożonych na fundamencie pozostałym po rozbiórce domu mieszkalnego. Użytkowany jest jako gołębnik. PINB w [..] podał, że inwestor – W.G. nie przedłożył dokumentów potwierdzających legalność obiektu. Zgodnie z art. 28 ust. 1 uPb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 – 31 cyt. ustawy. Wymienione ostatnio przepisy nie przewidują zwolnienia w tym zakresie w stosunku do obiektu, który został wybudowany przez W.G. Nie jest to w ocenie organu budynek, obiekt małej architektury, a nawet budowla – w rozumieniu uPb. Stanowi natomiast tymczasowy obiekt budowlany. Zgodnie z art. 3 pkt 5 uPb jest nim obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Budowa tymczasowych obiektów budowlanych wymaga pozwolenia na budowę, poza wyjątkami określonymi w art. 29 ust. 1 pkt 12, 24 i 25 uPb. W ocenie organu nie było możliwe zalegalizowanie popełnionej samowoli budowlanej, ponieważ inwestycja jest sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej [..] z [..] września 2007 r. nr [..] /07 opublikowaną w podkarpackim wojewódzkim dzienniku urzędowym Nr [..], poz. 2085 z dnia [..] listopada 2008 r. Teren działki nr 470 objęty został symbolem "MU" – teren zabudowy mieszkaniowej, na którym wprowadzono zakaz wznoszenia tymczasowych obiektów budowlanych. W odwołaniu od decyzji z [..] marca 2012 r. W.G. zarzucił, że nie został zawiadomiony o przeprowadzonej 16 lutego 2012 r. kontroli dotyczącej gołębnika. Podał, że w dniu tym przeprowadzono również inną kontrolę - w sprawie legalności budowy ustępu na tej samej działce. Odwołujący kwestionuje obciążenie go nakazem rozbiórki jako inwestora podając, że stan prawny nieruchomości nie jest uregulowany. Nie ustalono też dokładnej daty budowy gołębnika, dokonano wadliwych pomiarów gołębnika. Zastosować miano także błędną podstawę prawną, ponieważ budowa tymczasowych obiektów budowlanych wymagała zgłoszenia. Dlatego zastosowanie winien znaleźć art. 49b uPb, a nie art. 48 ust. 1 uPb. Niesłusznie miano także zastosować przy ocenie legalizacji samowoli budowlanej postanowienia planu miejscowego z 2008 r., skoro budowę realizowano w latach 2004-2009. Rozpoznając to odwołanie decyzją z [..] lipca 2012 r. PWINB w [..] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekając co do istoty sprawy nakazał W.G. jako inwestorowi rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego pełniącego funkcję gołębnika o wymiarach 13,80 m x 1,85 m na działce nr ewid. 470 w [..] przy ul. [..]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i art. 48 ust. 1 uPb. Organ odwoławczy podzielił dokonaną przez organ I instancji kwalifikację gołębnika jako tymczasowego obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 5 uPb. Parametry obiektu, w tym powierzchnia zabudowy wynosząca powyżej 25 m2, wymagały w ocenie PWINB w [..] zastosowania przepisów art. 48 uPb. Zgodnie z nim zalegalizowanie samowoli budowlanej jest zatem możliwe, jeżeli budowa: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. W rozpoznawanej sprawie zastosowanie opisanej procedury nie było jednak możliwe, ponieważ lokalizacja i charakter obiektu naruszają postanowienia obowiązującego planu miejscowego. Stosownie do § 12 pkt 2 ppkt 1 uchwały Rady [..]z [..] września 2007 r. w granicach terenu oznaczonego symbolem "MU" zakazane jest wznoszenie tymczasowych obiektów budowlanych. Ponadto obiekt został usytuowany w odległości 0,85 m od granicy z działkami nr 471/1 i 471/2, z naruszeniem § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zarzuty odwołania uznano za niezasadne. W skardze na decyzję PWINB w [..] z [..] lipca 2012 r. W.G. ponowił zarzuty formułowane w odwołaniu od decyzji PINB w [..]. W cenie skarżącego organy dokonały błędnych ustaleń w zakresie wymiarów gołębnika, które wynoszą 10,10 m x 1,85 m. Jego powierzchnia ma być zatem mniejsza niż 25 m2. Ponadto plan miejscowy ogłoszony w 2008 r. nie powinien być stosowany w sprawie, ponieważ został uchwalony po wybudowaniu gołębnika. PINB w [..] nie uzyskał również zaświadczenia Prezydenta [..] w przedmiocie naruszenia przez obiekt gołębnika postanowień planu miejscowego obowiązującego w dacie budowy, tj. w 2004 r. W ocenie skarżącego w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 49b uPb, ponieważ gołębnik nie jest trwale związany z gruntem i mogła być względem niego zastosowana procedura legalizacyjna. Istnieje również możliwość przesunięcia go w głąb działki, aby spełnić wymagania w zakresie odległości od granicy działki. Strona zwraca uwagę, że organ I instancji informując go o kontroli z 16 lutego 2012 r. wskazał, że dotyczyć będzie ustępu na działce nr 470, nie wspominając o gołębniku. Po ustaleniu, że gołębnik wybudował skarżący nie ponowiono takiej kontroli z jego udziałem. Mając na względzie powyższe strona domaga się uchylenia skarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Sformułowała również wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Postanowieniem z 4 grudnia 2012 r. Sąd wstrzymał wykonanie skarżonej decyzji, uwzględniając wniosek skarżącego zawarty w skardze. W trakcie rozprawy początkowo W.G. podtrzymał wniesioną skargę i jej zarzuty. Po wyjaśnieniu skarżącemu przez Sąd konsekwencji stosowania trybu tzw. legalizowania samowoli budowlanej wg przepisów Upb wiążących się z koniecznością uiszczenia opłaty legalizacyjnej skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Obecni podczas rozprawy uczestnicy – R.C., A.C. i R.S. pozostawili kwestie oceny dopuszczalności cofnięcia skargi Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga podlega rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "Ppsa"). Zgodnie z art. 60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę, to cofnięcie wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeśli zmierzałoby do obejścia prawa, lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd w przedmiotowej sprawie nie dopatruje się przeszkód dla skutecznego cofnięcia skargi, przeto wobec oświadczenia skarżącego o jej cofnięciu należało postępowanie sądowe umorzyć na podstawie art. 160 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło