II SA/Rz 818/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia - ustanowić dla skarżącego adwokata. Referendarz sądowy Agata Kosowska-Dudzik Wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego, L. B. złożył - na urzędowym formularzu - wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał w nim, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym żoną i studiującą córką (23 lata). Zajmują mieszkanie o powierzchni 47 m.kw. Nie posiadają jakichkolwiek dochodów. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy zważono, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w złożonym wniosku skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Żądanie w zakresie kosztów sądowych jest jednak bezprzedmiotowe, bowiem w świetle art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa zainicjowana skargą L. B. mieści się niewątpliwie w podanym wyżej przedmiocie, co oznacza, że wyżej wymieniony nie ma obowiązku ponoszenia kosztów w niniejszym postępowaniu. Do rozpoznania pozostaje w takiej sytuacji żądanie L. B. odnoszące się do ustanowienia dla niego adwokata. Należy je rozpatrzyć w kontekście przesłanek przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie, określonych w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że osoba fizyczna może uzyskać prawo pomocy w powyższych granicach, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek, skarżący L. B. wywiązał się z powyższego obowiązku i w sposób dostateczny wykazał, że nie posiada środków na sfinansowanie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Jak bowiem wynika z akt sprawy, rodzina wnioskodawcy utrzymuje się ze środków pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego, zasiłków okresowych czy zasiłków celowych., nie mając żadnych innych źródeł utrzymania, jak też jakichkolwiek oszczędności czy majątku nieruchomego. Należy także zwrócić uwagę, że tak wnioskodawca, jak i jego żona są osobami niepełnosprawnymi, co ogranicza znacznie możliwość znalezienia pracy celem poprawy własnej sytuacji materialnej. W takim wypadku, pokrycie kosztu wynagrodzenia adwokata z pewnością spowodowałoby znaczny uszczerbek w koniecznym utrzymaniu rodziny skarżącego. Uzyskiwane przez tę rodzinę środki już obecnie nie są w stanie zaspokoić w sposób należyty podstawowych jej potrzeb. Z podanych względów uwzględniono wniosek L. B. i ustanowiono na jego rzecz adwokata, działając na podstawie art. 257 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. .