II SA/Rz 819/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S.S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi S.S. i R.U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - przywrócić termin do złożenia skargi Opisaną w sentencji postanowienia decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Decyzja została doręczona S.S. w dniu [...] maja 2017 r. Nie zgadzając się z decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2017 r. S.S. nadał w dniu 30 czerwca 2017 r. (piątek) w placówce pocztowej operatora pocztowego skargę na powyższą decyzję. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S.S., jako złożoną z uchybieniem terminu. Postanowienie doręczono wyżej wymienionemu w dniu 26 października 2017 r. Przesyłką nadaną w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 31 października 2017 r. S.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Swoje żądanie umotywował złym stanem zdrowia oraz skutkami ubocznymi przyjmowania leków, które mogły wpłynąć na nieterminowe złożenie przez niego skargi. Podał, że mieszka sam, jest osobą w starszym wieku, częściowo niedołężną z powodu przyjmowania leku [...]. Pomocy doraźnej udziela mu siostrzenica. Wskazał na trudności związane z sąsiedztwem uciążliwych sąsiadów, związane z tym interwencje Policji, pogarszający się stan zdrowia, brak ciszy i spokoju w miejscu zamieszkania oraz zastraszanie ze strony sąsiadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek składa się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Nadto zgodnie z § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się to bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Sąd stwierdza na wstępie, że wnioskodawca dochował 7 -dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., a zatem jego wniosek będzie podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Zasługują na wiarę jego twierdzenia o tym, iż dopiero w dniu doręczenie mu postanowienia z dnia 24 października 2017 r., a zatem 26 października 2017 r. powziął wiadomość o uchybieniu terminu do złożenia skargi. Zatem nadanie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 30 października 2017 r. nastąpiło z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia. Skarżący spełnił także pozostałe warunki określone tym przepisem, w tym uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu, a zatem jego wniosek będzie podlegał uwzględnieniu. Przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy w sytuacji, gdy wystąpiły okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie. Dokonując takiej oceny wniosku złożonego w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że okoliczności wskazane przez skarżącego uprawdopodobniają, że po jego stronie brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący jest osobą starszą, schorowaną i przyjmuje lek [...]. Stan jego zdrowia oraz skutki przyjmowania ww. leku w połączeniu z faktem, że jest osobą samotnie gospodarującą, a co za tym idzie, nie mógł liczyć na pomoc domowników w zakresie prowadzenia swoich spraw urzędowych i sądowych, uzasadniają zatem uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a.