II SA/Rz 82/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2008r. znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 6 listopada 2008r. W. S. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2008r. znak:[...], która odmawiała przyznania jej specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na dofinansowanie do remontu mieszkania (malowanie, wymiana podłóg, okien, wymiana termo-zaworów i wodomierzy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pojęcie wyczerpania środków zaskarżenia definiuje § 2 powołanego wyżej przepisu, wedle którego należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Mając na uwadze brzmienie wskazanych przepisów należy stwierdzić, że skardze W. S. nie można nadać dalszego biegu. Została bowiem wniesiona na rozstrzygnięcie organu pierwszoinstancyjnego, co stanowi niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. a w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że przedmiotowa decyzja zawiera pouczenie o możliwości jej kwestionowania w drodze odwołania składanego do organu II instancji, w tym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , z którego to środka strona skarżąca skorzystała, wnosząc jednak równocześnie skargę do tut. Sądu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.