II SA/Rz 820/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - postanawia - przyznać adwokat M. M. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał skarżącemu J. W. prawo pomocy w postaci ustanowienia dla niego adwokata. Jako pełnomocnika strony Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła adwokat M. M. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 r. tut. Sąd oddalił skargę J. W., przyznając jednocześnie reprezentującej go pełnomocnik kwotę 295 zł tytułem udzielonej pomocy prawnej. Po doręczeniu odpisu powyższego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem w terminie do jego zaskarżenia adwokat M. M. złożyła opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z dowodem wysłania jej na adres J. W. Równocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego podlega uwzględnieniu. Jego podstawę stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wedle którego adwokat wyznaczony dla strony w ramach prawa pomocy uprawniony jest do otrzymania wynagrodzenia według zasad określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461), określanego następnie jako "rozporządzenie". Zgodnie z § 19 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują _@POCZ@__@Kopłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Wedle zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 (tj. za zastępstwo prawne), sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W oparciu o powyższe przyznano adwokat M. M. – pełnomocnikowi skarżącego J. W. wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł. Składa się na niego opłata za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego w wysokości 120 zł, podwyższona o wysokość należnego podatku od towarów i usług tj. 27,60 zł (23 % ze 120 zł). Stawka powyższej opłaty wynika z kolei z brzmienia § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, wedle którego stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (a więc stawki wynoszącej 240 zł zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Niniejsze orzeczenie oparto o art. 258 § 1, § 2 pkt 8 i art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 2 ust. 3 rozporządzenia.