II SA/Rz 824/08

1 Sygn. akt II SA/Rz 824/08 Postanowienie Dnia 14 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie przejęcia na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego – postanawia – przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. Zarządzeniami z dnia 29 grudnia 2008 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał M. B. do usunięcia braków fiskalnych oraz formalnych wniesionej przez niego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie przejęcia na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 200 złotych oraz nadesłanie 5 odpisów skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2008 roku. Dołączono do niego stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, będzie odrzucenie skargi. W dniu 2 stycznia 2009 roku skarżący uiścił wpis jednakże nie nadesłał odpisów skargi. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 roku Sąd odrzucił skargę M. B. Postanowienie doręczono mu w dniu 23 stycznia 2009 roku (k. 80 akt sądowych). Pismem z dnia 25 stycznia 2009 roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi poprzez nadesłanie 5 jej odpisów. Uzasadniając wniosek podał, że był chory na grypę i nie mógł chodzić, a ponadto musiał opiekować się ciężko chorą żoną. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2009 roku Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez dokonanie czynności, której terminowi uchybiono, to jest nadesłanie 5 odpisów skargi. Wezwanie doręczono mu w dniu 4 marca 2009 roku. W dniu 5 marca 2009 roku skarżący nadesłał odpisy skargi. Pismem z dnia 22 marca 2009 roku skarżący poinformował Sąd, że jego żona zmarła w dniu 9 marca 2009 roku (kserokopia skróconego aktu zgonu). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie uchybionej czynności równocześnie z wnioskiem. W przypadku dekompletacji wskazanych powyżej przesłanek wniosek nie może być uwzględniony. Jak z powyższego wynika przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy, ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). Odnosząc powyższe do naprowadzonych na wstępie okoliczności Sąd stwierdza, iż wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Trzeba bowiem zaznaczyć, że skarżący mimo choroby podjął starania by nadesłać odpisy skargi; skorzystał z pomocy syna, który jednak zamiast odpisów skargi nadesłał odpis decyzji administracyjnej. Ponadto, w okresie właściwym do usunięcia braków skargi skarżący musiał opiekować się ciężko chorą żoną, która w niedługi czas potem zmarła. Podane fakty wskazują zatem, iż skarżący znalazł się w okolicznościach o charakterze wyjątkowym, które uzasadniają wniosek, że niedochowanie terminu do nadesłania odpisów skargi nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.