II SA/Rz 826/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. R. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo - wychowawczej postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. R. J. kwotę 225,15 zł. (dwieście dwadzieścia pięć złotych 15/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł., naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. oraz zwrot poniesionych wydatków w wysokości 3,75 zł. II SA/Rz 826/11 U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 10 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. M. reprezentowanej przez kuratora A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], zaś postanowieniem z dnia 23 grudnia 2011 r. – po rozpoznaniu złożonego przez nią wniosku – przyznał jej prawo pomocy ustanawiając dla niej adwokata, wyznaczonego następnie przez Okręgową Radę Adwokacką w R. w osobie R. J. W dniu 25 stycznia 2012 r. wpłynęła do Sądu opinia wyznaczonego dla skarżącej adwokata o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia od w/w wyroku skargi kasacyjnej. W w/w opinii zawarty został także wniosek o przyznanie wynagrodzenia tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wedle norm prawem przewidzianych wraz z oświadczeniem, że wynagrodzenie to nie zostało dotąd uiszczone ani w całości, ani w części. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. W drugiej instancji, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika (i upoważnionego przez niego aplikanta adwokackiego) związany z zapoznaniem się ze sprawą i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Ponieważ ponoszone przez Skarb Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu oprócz opłaty obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki, za taki należy uznać poniesioną przez wyznaczonego dla skarżącej pełnomocnika opłatę pocztową w kwocie 3,75 zł. za przesłanie przedmiotowej opinii reprezentującemu ją kuratorowi, co zostało wykazane załączonym potwierdzeniem nadania przesyłki (mając na uwadze fakt częściowego ubezwłasnowolnienia skarżącej oraz identyczną w postępowaniu cywilnym i sądowoadministracyjnym regulację o doręczaniu pism przedstawicielowi ustawowemu osoby fizycznej nie posiadającej zdolności procesowej, za zbędne uznano jednoczesne przesyłanie tej opinii L. M., a co za tym idzie, nie spełniającą kryterium niezbędności także poniesioną z tego tytułu przez pełnomocnika opłatę pocztową). Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.