II SA/Rz 828/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. II SA/Rz 828/12 U Z A S A D N I E N I E W dniu 3 sierpnia 2012 r. J. J. nadał w urzędzie pocztowym skargę sklarowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Ponieważ skarżący nie oznaczył organu, którego dotyczy skarga, w związku z tym Sąd wezwał skarżącego o uzupełnienie tego braku formalnego oraz o nadesłanie 1 odpisu skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi i zostało odebrane przez córkę skarżącego w dniu 10 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru wezwania k. 10 akt sądowych). Mimo wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych skargi. Natomiast w dniu 4 października a 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi – obejmującego nadesłanie jednego odpisu skargi. W uzasadnieniu wskazał, że wezwanie o uzupełnienie braków formalnych odebrała córka, która nie poinformowała go tym fakcie, zaś o przesyłce dowiedział się dnia 3 października 2012 r. Skarżący jednocześnie wskazał, że wniesiona skarga dotyczy Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r. i załączył kserokopię skargi opatrzonej podpisem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu tego terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (patrz. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/2009 Lex Polonica nr 2016205). Sąd stwierdził, że mimo zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i nadesłanie 1 odpisu skargi - skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu wskazał, fakt odebranie wezwania Sądu przez córkę i nie poinformowanie go o tej o przesyłce. W ocenie Sądu wyjaśnienia skarżącego świadczą o jego winie i nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przepis ten określa możliwość doręczenia zastępczego osobie fizycznej w sytuacji, gdy doręczający nie zastał adresata w mieszkaniu, a pismo zostało zaadresowane na właściwy adres. Ponieważ w niniejszej sprawie doręczający nie zastał skarżącego w mieszkaniu, podanym jako jego adres zamieszkania, dlatego należy uznać, że nastąpiło skuteczne doręczenie (tzw. zastępcze doręczenie do rąk córki skarżącego, jako dorosłego domownika). W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje zarzut skarżącego, że córka nie poinformowała go o przesyłce. Natomiast to, że skarżący nie zauważył wezwania i dowiedział się o tym fakcie w dniu 3 października 2012 r. świadczą o braku należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków i jakiejkolwiek próbie przezwyciężenia zaistniałych przeszkód. W kontekście poczynionych uwag należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.