II SA/Rz 828/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...]. M. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] stwierdzające niedopuszczalność jej zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...]. To ostatnie rozstrzygnięcie nakładało na inwestora robót – J. W. obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni dokumentów w postaci: opisu zawierającego dane techniczne dotyczące poszczególnych oczek wodnych (ze szczególnym uwzględnieniem wymiarów lustra wody, głębokości itp.), szkiców lub rysunków pokazujących lokalizację wskazanych oczek na działce (odległości od granic działki, wzajemne położenie z innymi elementami) oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do skargi M. S. dołączyła pismo zawierające wniosek o wstrzymanie wykonania wymienionego postanowienia PINB. W jego uzasadnieniu podniosła, że akt ten dotknięty jest rażącymi wadami. Nadto, zmierza on do legalizacji samowoli budowlanej, której dopuścił się jej sąsiad w sytuacji, gdy istniejące na jego działce urządzenia wodne zagrażają mieniu, życiu i zdrowiu mieszkańców nieruchomości nr 1057, której jest właścicielką (w związku z zalewaniem ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania wykonania kwestionowanego nią aktu. Jest natomiast możliwe wstrzymanie wykonania takiego aktu przez sąd po przekazaniu mu skargi na złożony przez skarżącego wniosek, o czym stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a.". W wymienionym przepisie ustawodawca wskazał dwie przesłanki, z uwagi na które dopuszczalne jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej na okres trwania postępowania przed sądem. Jest to mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że szkoda, o której mowa w powołanej regulacji to taka szkoda majątkowa czy też niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego(NSA) z 20.12.2004 r. GZ 138/2004, opubl.: www.nsa.gov.pl]. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nadkładzie sił i środków (tak np. postanowienie NSA z 17.04.2009 r. I GSK 220/2009, opubl.: www.nsa.gov.pl). Należy także mieć na względzie, że stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., przewidziana w nim ochrona tymczasowa dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tego względu w niniejszej sprawie Sąd uznał, że dopuszczalne jest rozstrzyganie w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia zapadłego w pierwszej instancji postępowania administracyjnego, w sytuacji gdy przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu drugoinstancyjnego. W ocenie Sądu, wniosek strony nie może jednak zostać uwzględniony. Składająca go w pierwszej kolejności motywuje go poważnymi wadami prawnymi, jakimi - jej zdaniem - dotknięte jest postanowienie PINB z [...] marca 2014 r. Powyższe nie może jednak uzasadniać potrzeby udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej. Legalność zapadłych w danej sprawie aktów może być bowiem przedmiotem oceny dopiero na etapie ostatecznego rozstrzygania tej sprawy (z zatem w momencie wydawania wyroku). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania ma natomiast charakter wpadkowy i nie może przesądzać o losie skargi. Skarżąca podnosi także, iż objęte jej wnioskiem postanowienie zmierza do legalizacji samowoli budowlanej, przez którą ponosi ona szkody w związku z zalewaniem należącej do niej działki. Należy jednak w tym miejscu zaznaczyć, że samo zastosowanie się przez inwestora do treści kwestionowanego przez skarżącą aktu nie ma jeszcze decydującego znaczenia dla legalizacji samowoli, której sprawa dotyczy. Konieczne jest bowiem także wniesienie przez inwestora stosownej opłaty legalizacyjnej, o obowiązku uiszczenia której organ nadzoru budowlanego orzeka odrębnym postanowieniem. Dlatego też w aktualnym stanie sprawy brak jest podstaw do twierdzenia o możliwości wyrządzenia przez sam fakt wykonania postanowienia PINB z dnia [...] marca 2014 r. znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia dla strony skarżącej skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.. Z podanych powodów odmówiono wstrzymania wykonania objętego wnioskiem aktu, o czym orzeczono na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.