II SA/Rz 83/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Robert Sawuła /spr./ po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. Ż. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dn. 4.12.2000 r. SA/Rz 1001/00 w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły postanawia odrzucić wniosek. II SA/Rz 83/04 Uzasadnienie R. Ż. wniósł skargę do sądu administracyjnego (skarga błędnie określa, że jest wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, jako, iż wniesiono ją w dn.2.02.2004r., a więc po wejściu w życie ustaw wprowadzających dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne, których skutkiem była likwidacja dotychczasowych ośrodków zamiejscowych NSA) na Prezydenta Miasta P. ze względu na "odmowę uznania niezgodnej z prawem uchwały nr [...] Zarządu Miasta P. za nieważną", domagając się uznania tej uchwały za nieważną oraz przyznania odszkodowania za niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy publicznych Urzędu Miasta P. oraz za "realne straty", jakie poniósł skarżący, a także o "przywrócenie terminów, jeśli jakieś uchybiono". Skarżący w obszernej skardze opisał, że przedmiotowa uchwałą Zarządu Miasta P. został bezprawnie odwołany ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół Mechanicznych i Drzewnych w P., wskazując na kulisy działań, jakie podejmowali różni urzędnicy Urzędu Miasta P. w tym zakresie. R. Ż. wywodzi, że pozbawiono go ochrony przed organami badającymi jego skargi, formułuje tezę, iż uchwała nr [...] Zarządu Miasta P. zapadła w trybie przestępstwa, a to stanowić ma podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący wskazuje, że wyrok NSA OZ w Rzeszowie z dn.4.12.2000r. SA/Rz 1001/00 uznający przedmiotową uchwałę za nieważną nie zmienił jego sytuacji prawnej, albowiem nikt nie poniósł kary za nieprawne działania wobec osoby skarżącego. R. Ż. domaga się odszkodowania za poniesione straty materialne wobec odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wniósł o jej odrzucenie, wskazując iż skarga R. Ż. na przedmiotową uchwałę Zarządu Miasta P. była już przedmiotem rozpoznania przez NSA OZ w Rzeszowie, który wyrokiem z dn.4.12.2000r. SA/Rz 1001/00 uznał tę uchwałę za niezgodną z prawem, a niestwierdził jej nieważności z uwagi na upływ roku od dnia jej podjęcia. R. Ż. skierował pozew do sądu pracy o ustalenie, że zajmuje stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Mechanicznych i Drzewnych w P., a Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dn. [...].06.2001r. [...] przyznał skarżącemu odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego dodatku funkcyjnego, zaś w pozostałej części powództwo oddalił. Apelację R. Ż. w tej sprawie oddalił Sąd Okręgowy w K. Ośrodek Zamiejscowy w P. wyrokiem z dn.[...].11.2001r. [...], podobnie oddalono kasację skarżącego wyrokiem Sądu Najwyższego z dn. [...].01.2003r. sygn. [...]. Powołując się na dyspozycję art.58 § 1 pkt 4 ustawy z dn.30.08.2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270, zwana dalej Ppsa) Prezydent Miasta P. wniósł o odrzucenie skargi R. Ż., a to z tego powodu, że sprawa "pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona". W replice na odpowiedź na skargę R. Ż. wskazuje, iż wnosząc pierwotnie skargę do NSA OZ w Rzeszowie na uchwałę Zarządu Miasta P. nr [...] nie miał wiedzy o pewnych faktach, nie otrzymał decyzji o odwołaniu ze stanowiska dyrektora szkoły mającej być konsekwencją podjęcia inkryminowanej uchwały. Skarżący wywodzi, że pozbawiono go prawa strony w postępowaniu związanym z odwoływaniem go ze stanowiska dyrektora, co miało wpływ na treść uchwały zarządu miasta. R. Ż. wskazuje, iż nie znając się na przepisach prawa, uważa że ma zastosowanie do jego sytuacji przepis art.273 § 2 prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi "a może i inne przepisy". Z ostrożności procesowej skarżący wniósł o "przywrócenie terminów, jeśli jakimś uchybiłem". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał R. Ż. do sprecyzowania przedmiotu skargi. Odpowiadając na to wezwanie skarżący oświadczył, że wnosi o uznanie uchwały nr [...] z dn. [...].05.1999r. wydanej przez Zarząd Miasta P. za nieważną. Jednocześnie powołując się na fakt braku przesłania przedmiotowej uchwały do wojewody, nie wykonanie tej uchwały przez Prezydenta Miasta P., pozbawienie prawa do udziału w postępowaniu jako strony przez zatajenie lub zniszczenie dokumentów, które stanowiły wypowiedzi skarżącego w czasie kontroli przeprowadzonej przez Urząd Miasta P., R. Ż. wniósł na zasadzie art.273 § 2 Ppsa o wznowienie postępowania. Dodatkowo wskazał, że okoliczności powyższe nie mogły być przezeń powołane w poprzednim postępowaniu. W czasie rozprawy sądowoadministracyjnej skarżący podtrzymał wniosek o wznowienie postępowania sądowego, jako podstawę wznowienia podając brak możliwości powołania takich faktów jak: nie przedstawienie uchwały Zarządu Miasta P. Wojewodzie, nie zastosowanie się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego "z 1994r. oraz niszczenie dokumentów będących wyjaśnieniami złożonymi w postępowaniu wyjaśniającym w sprawie o odwołanie skarżącego z funkcji dyrektora szkoły. O tych okolicznościach skarżący miał dowiedzieć się z pism Prezydenta Miasta P. z dn.6.11.2003r. i z dn.29.12.2003r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego regulują przepisy ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a właściwym do orzekania jest wojewódzki sąd administracyjny (por. art.103 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.). Zgodnie z art.273 § 2 Ppsa "można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". R. Ż. za podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego powołuje właśnie cyt. wyżej przepis Ppsa. Na. rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany (art.281 zd. 1 Ppsa). Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom ustawy nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komenatrz, Lexis-Nexis, Warszawa 2004, s.355). Zdaniem Sądu wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem NSA OZ w Rzeszowie z dn.4.12.2000r. SA/Rz 1001/00 jest niedopuszczalny. Biorąc pod uwagę przyczyny restytucyjne uzasadniające wznowienie postępowania, stwierdzić należy, że okoliczności przywołane przez skarżącego w skardze i podniesione na rozprawie nie wyczerpują pojęcia z art.273 § 2 Ppsa. Brak przesłania uchwały zarządu miasta w przedmiocie odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły Wojewodzie nie jest okolicznością faktyczną, która mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, a ściślej na wyrok SA/Rz 1001/00. Obowiązujący w dacie orzekania przez NSA OZ w Rzeszowie art.90 ust. 1 ustawy z dn.8.03.1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz U. Nr 13 z 1996r,, poz.74 ze zm.) nie zobowiązywał do przesyłania organowi nadzoru tego typu uchwały zarządu miasta. Podobnie nie jest taką okolicznością powoływanie się przez skarżącego na uchwałę Trybunału Konstytucyjnego z dn.27.09.1994r. sygn. W 10/93 (opubl. OTK Nr 2/1994, poz.46). Ubocznie zaznaczyć należy, że przedmiotowa uchwała odnosiła się do wyjaśnienia pojęcia działalności komunalnej w rozumieniu art.85 i 87 ustawy o samorządzie terytorialnym. Trybunał w pkt 16 uzasadnienia dopuścił możliwość objęcia nadzorem uchwał organów gminy w sprawach odwoływania dyrektorów szkół jako kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, wbrew twierdzeniom skarżącego uchwała ta nie odnosi się jednak do obowiązku przedkładania wojewodzie uchwał zarządów gmin. Nie jest wreszcie okolicznością z art.273 § 2 Ppsa przywołanie pism Prezydenta Miasta P. z dn.6.11.2003r. i 29.12.2003r. odnoszących się do prawidłowości postępowania wyjaśniającego-administracyjnego odnośnie przyczyny odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora szkoły w aspekcie dopuszczalności wznowienia. Niezależnie od tej konkluzji stwierdzić należy, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania (tak NSA z wyroku z dn.20.08.1998r. I SA 1447/98, niepubl.). Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art.281 w zw. z art.273 § 2 Ppsa oraz art.276 i art.160 Ppsa postanowić należało, jak na wstępie.