II SA/Rz 830/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 lutego 2011 r. sprawy ze skargi R. B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 737/09 -skargę oddala- Wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 737/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie gruntów rolnych. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 737/09 stwierdzono, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 24 lipca 2010 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010r. (k. 11), uzupełnionym następnie pismem z dnia [...].09.2010 r. skarżąca R. B., działająca przez pełnomocnika S. B. (ojca) złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Rz 737/09, a dotyczącej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych dla inwestycji o nazwie budowa budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną i zbiornika bezodpływowego na ścieki. W uzasadnieniu skargi, uzupełnionej pismem z dnia [...] września 2010 r. (k.3) oraz z dnia [...] października 2010 r. (k.23), podała, że w sprawie tej była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika ustanowionego na jej wniosek z urzędu - adwokata M. K. z Kancelarii Adwokackiej w R. Na skutek jego zaniedbań została pozbawiona możności działania, a ten działał na jej szkodę. Skarżąca na podstawie art. 195 § 2, art. 270 i art. 272 § 2 wniosła o wznowienie postępowanie sądowego i anulowanie prawomocnych wyroków, które zostały wydane ze złamaniem prawa. Podała, że nie została poinformowana o terminie rozprawy, mimo że osobiście telefonowała w marcu do tut. Sądu, była także w maju i "nie było terminu", podczas gdy sprawa była w kwietniu. Zdaniem skarżącej zwracała się z zapytaniem o sprawę także do pełnomocnika, który udzielił jej odpowiedzi, że sprawy nie było i nie przekazał jej wyroków w sprawie, które zalegały u niego (k.15, 19). O treści wyroków (w tym w sprawie II SA/Rz 737/09) dowiedziała się dopiero w dniu [...].08.2010 r. w sekretariacie WSA w Rzeszowie. Skarżąca dodała, że Sąd ma obowiązek informować o terminach rozpraw, czego nie uczynił. Z powyższych przyczyn wniosła o anulowanie prawomocności wyroków w sprawie, w której reprezentował ją adwokat M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skargę jako bezzasadną Sąd oddalił. Przedmiotem postępowania jest skarga o wznowienie postępowania w sprawie toczącej się przed tut. Sądem w sprawie o sygn. akt II SO/Rz -1-1/09T. Instytucja wznowienia postępowania stwarza, w drodze wyjątku, możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wznowienia postępowania można żądać w sprawie, która została zakończona prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach ściśle określonych w Dziale VII p.p.s.a. "Wznowienie Postępowania". W kolejnych przepisach tego Działu zawarte zostały ściśle podstawy wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności m.in. jeżeli strona nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia; gdy podstawą jest pozbawienie możności działania termin liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona (art. 277 p.p.s.a.). Skarga powinna zawierać poza ogólnymi wymogami pisma procesowego także oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Z mocy art. 282 §1 p.p.s.a. Sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd, stosownie do okoliczności, oddala skargę albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza (§2). Po wstępnym zbadaniu skargi na posiedzeniu niejawnym Sąd zdecydował o wyznaczeniu rozprawy. Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do wznowienia, skarga wskazuje na podstawę zawartą w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca zachowała termin, gdyż od dnia 20 sierpnia 2010 r. kiedy dowiedziała się o orzeczeniu w sprawie II SA/Rz 737/09 do daty złożenia skargi nie upłynął termin z art 277 p.p.s.a. Po dokonaniu oceny wskazanej podstawy wznowienia Sąd uznał, że nie miała ona miejsca. Skarżąca reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, któremu udzieliła pisemnego pełnomocnictwa do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 737/09. Zgodnie z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Takie sformułowanie oznacza, że przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika, tak jak w rozpoznawanej sprawie, doręczenia należy dokonać wyłącznie pełnomocnikowi. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 września 1993 r. III CKN 30/93 /OSN 1994, nr7-8, poz.116/ żaden z podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony, a doręczenia dokonane pod adresem strony, jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutków procesowych. Pełnomocnik skarżącej skutecznie w dniu 23 kwietnia 2010 r. zawiadomiony został o wyznaczonym terminie rozprawy na dzień 20 mają 2010 r., jak również brał udział w rozprawie składając wnioski. W dniu 27 maja 2010 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku podnosząc, że skarżąca nie zgadzając się z wyrokiem Sądu chce poznać motywy takiego rozstrzygnięcia. Zgodnie ze złożonym wnioskiem, wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi w dniu 23 czerwca 2010r. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu nie miało miejsca naruszenie przepisów prawa, które pozbawiłoby stronę możności działania, tym bardziej, że na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 17 lutego 2011 r., pełnomocnik skarżącej przyznał, że bezpośrednio po wydaniu wyroku od którego domaga się wznowienia postępowania sądowego, dowiedziała się ona o jego treści od pełnomocnika - adwokata ustanowionego w sprawie. W tym stanie rzeczy, skarżąca mogła wywieść, w stosownym czasie, skargę kasacyjną celem poddania pod kontrolę Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenia sądu I instancji. Mając na uwadze powyższe Sąd, w oparciu o treść art. 282 § 2 p.p.s.a. oddalił skargę wobec braku usprawiedliwionych podstaw dla wznowienia postępowania sądowego i wydania orzeczenia reformatoryjnego lub kasatoryjnego.