II SA/Rz 830/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 25.03.2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, R. B. o ustanowienie adwokata oraz o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi R. B. o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego, w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 737/09, - postanawia – ustanowić adwokata z urzędu. Sygn. II SA/Rz 830/10 Uzasadnienie Wnioskiem złożonym na druku PPF w dniu 21.03.2011 r., R. B. ponownie zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa, do której wyżej wymieniona złożyła wniosek została wszczęta z Jej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Sprawa o sygn. II SA/Rz 830/10 została zakończona przed WSA na mocy wyroku z 17.02.2011 r. sygn. II SA/Rz 830/10. Na mocy tego orzeczenia Sąd oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego. Skarżąca w niniejszej sprawie korzysta z prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (prawomocne postanowienie referendarza sądowego z 27.10.2010 r., o sygn. II SA/Rz 830/10). Na podstawie wniosku PPF, ustalono następujące okoliczności: R. B. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwójką małoletnich dzieci. Rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z wynagrodzenia za pracę w rocznej wysokości 17 417,16 zł. Dochód z gospodarstwa (1,06 ha) ustalony według powierzchni przeliczeniowej wynosi 1898 zł rocznie. Posiadane przez rodzinę wartościowe składniki majątkowe obejmują nieukończony dom o pow. 116,5 m, oraz nieruchomość rolną o pow. 1,06 ha. Skarżąca nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych. Prowadzi działalność rolniczą w niewielkich rozmiarach. Gospodarstwo domowe ponosi obciążenia związane z dojazdem dzieci do szkół. Pojazd samochodowy, którym dysponuje gospodarstwo został oszacowany na kwotę 1200 zł. Strona zwróciła uwagę na stanowczą w ostatnich miesiącach podwyżkę kosztów życia. Stwierdzono, co następuje: Wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Nie można bowiem pominąć, iż R. B. korzysta ze zwolnienia od pełnych kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków. Z uwagi na te procesowe okoliczności, składając kolejny wniosek o prawo pomocy skarżąca powinna wykazać, iż warunki w jakich żyje, odpowiadają przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przesłanki uzyskania prawa pomocy w najszerszych granicach tej instytucji określił prawodawca w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej jako p.p.s.a). W świetle tego przepisu, strona obowiązana jest wykazać, że nie posiada jakichkolwiek możliwości współuczestniczenia w kosztach postępowania sądowego, na które składają się koszty sądowe oraz wynagrodzenie fachowego pełnomocnika. Skarżąca opisując we wniosku swą sytuację udowodniła ponad wszelką wątpliwość, iż nie będzie w stanie ponieść znaczących dla niej kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika. Wypada zgodzić się, iż łączny miesięczny dochód rodziny podany na osobę w gospodarstwie w wysokości 402,4 zł z trudnością pozwala zachować właściwy poziomu życia czteroosobowego gospodarstwa domowego. Wykrojenie z tak skromnych dochodów kwot, jakie zwykli pobierać za sporządzenie skargi kasacyjnej radcowie i adwokaci, spowodowałoby praktyczną niemożliwość egzystowania strony oraz jej najbliższych osób. Przedstawione we wniosku zestawienie wydatków gospodarstwa domowego stanowi wysokość oscylującą w granicach łącznych miesięcznych dochodów strony i jej męża. Większość z przedstawionych w treści wniosku PPF wydatków ma dla utrzymania osoby fizycznej charakter konieczny, przez co nie można z nich zrezygnować dla potrzeb wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. Koszty życia rodziny są znaczące, co jest oczywistym wynikiem wzrostu cen a w szczególności nośników energii (gazu i energii elektrycznej). Nie sposób także pominąć, iż w skład rodziny wchodzi dwójka dzieci. Wydatki związane z utrzymaniem małoletnich mają zdecydowane pierwszeństwo wobec wszelkich kosztów postępowań sądowych. Wnioskodawczyni nie może zostać postawiona przed koniecznością dokonywania wyboru pomiędzy opłaceniem kosztów niniejszej sprawy a poniesieniem wydatków opieki i wychowania małoletnich. Tego typu obowiązki mają wobec ciężarów publicznych charakter priorytetowy. Skarżąca dzięki zaoszczędzeniu w wydatkach zbędnych dla koniecznego utrzymania w postaci pojazdu samochodowego jak i telefonu komórkowego, nie mogłaby wygospodarować środków zdatnych na wynajęcia fachowego pełnomocnika. Nie są one na tyle wysokie aby dawały szanse na finansowe współuczestniczenie R. B. w kosztach postępowania odwoławczego. Należy na koniec dodać, iż w podobny sposób sytuację majątkową skarżącej oceniał WSA w sprawach, w których R. B. wnosiła o przyznanie prawa pomocy (np. sprawa o sygn. akt II SA/Rz 398/09, sygn. II SA/Rz 200/10). Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.