II SA/Rz 831/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B., C. D., L. S., M. S., S. S. i S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia 27 września 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi L. B., C. D., L. S., M. S., S. S. i S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie Miasto [...] pozwolenia na budowę parkingów dla samochodów osobowych na części działki nr [...] obr. [...], położonej w R. przy ul. L. Podstawę powyższego orzeczenia stanowił art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. w związku z niewskazaniem przez osoby składające skargę (pomimo stosownego wezwania) następców prawnych zmarłych uczestników postępowania: W. W., B. H., M. M. i J. S. oraz niepodaniem ostatniego miejsca zamieszkania J. S. Stosownie do art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, które zostało zawieszone m. in. z przyczyny przewidzianej w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli wniosek o jego podjęcie nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Z sytuacją określoną w powołanym art. 130 § 1 P.p.s.a. mamy do czynienia na gruncie przedmiotowej sprawy. Postanowienie o zawieszeniu niniejszego postępowania zapadło w dniu 27 września 2006r. i w okresie trzech lat od tej daty żadna ze stron postępowania nie wystąpiła z żądaniem jego podjęcia. Nie uczynił też tego we wskazanym terminie żaden z uczestników postępowania. Termin do złożenia takiego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 28 września 2009r. (wobec regulacji art. 83 § 2 P.p.s.a. i przesunięcia ostatniego dnia terminu na dzień następny po dniu ustawowo wolnym od pracy, którym był 27 września 2009r.). Z przedstawionych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 130 § 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 3 oraz art. 131 P.p.s.a.