II SA/Rz 832/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami -skargę oddala- II SA/Rz 832/06 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. /[...] / Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania J.K. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. [...]o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii "ABCDE", utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [...]r. Zastępca Dyrektora Domu Pomocy Społecznej w P.-L. zwrócił się do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o skierowanie J.K. na badanie lekarskie celem ustalenia predyspozycji zdrowotnych do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Do powyższego pisma zostały dołączone zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia [...]r. oraz lekarza psychologa z dnia [...]r. Decyzją z dnia [...]r. [...] Prezydent Miasta P. skierował J.K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a podstawą takiego działania był fakt stwierdzenia wątpliwości co do stanu zdrowia strony. W wyznaczonym terminie J.K. poddał się badaniom, a w ich wyniku lekarz uprawniony do badań lekarskich osób kierujących pojazdami orzeczeniem z dnia [...]r. nr [...] stwierdził istnienie u strony przeciwwskazania do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "ABCD+EC+ED+E" – bezterminowo. Na tej podstawie wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta P. cofnął na stałe J.K. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, stwierdzone prawem jazdy kat. "ABCDE" nr [...] wydanym w dniu [...]r. Przez Prezydenta Miejskiej Rady Narodowej w I. na druku nr [...] z powodu istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami silnikowymi. W złożonym odwołaniu J.K. wnosił o uchylenie decyzji i przywrócenie prawa do kierowania pojazdami silnikowymi. Podał, że kwestionowana przez niego decyzja jest krzywdząca i niesprawiedliwa, bowiem jest na tyle sprawny psychicznie i fizycznie, że może w dalszym ciągu kierować pojazdami, na które miał pozwolenie. Nie podzielając argumentów odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy kwestionowaną w nim decyzję z dnia [...]r. [...]. W uzasadnieniu decyzji w szczególności podkreślono, że dla bezpieczeństwa ruchu niezbędne jest czuwanie nad tym, by osoby posiadające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o uprawnienia, ale także w okresie późniejszym, gdy już z tych uprawnień korzystają. Wobec tego, stwierdzenie u J.K. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi w pełni uzasadnia cofnięcie mu powyższych uprawnień. Powyższą ostateczną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie J.K., wnosząc o przywrócenie mu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga J.K. nie ma uzasadnionych podstaw. Przede wszystkim należy podnieść, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stąd też żądanie skarżącego o przywrócenie mu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi nie może być uwzględnione, gdyż takie rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach tego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny może natomiast zaskarżoną decyzję wzruszyć tylko wówczas, gdy ta narusza prawo materialne, bądź przepisy postępowania i to w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie można stwierdzić takiego naruszenia prawa, a wprost przeciwnie – zaskarżona decyzja znajduje oparcie w ustalonym stanie faktycznym sprawy i w obowiązujących przepisach prawa materialnego. Ochrona bezpieczeństwa ruchu drogowego wymaga, aby organ uprawniony do wydawania uprawnień do prowadzenia pojazdów – a podstawowym dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania pojazdem silnikowym jest prawo jazdy określonej kategorii /art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm./ - czuwał nie tylko nad tym, by otrzymały je osoby mające odpowiedni stan zdrowia, ale również kontrolował, czy nie utraciły one tych warunków. Takie uprawnienia tego organu ustanawia art. 122 ust. 1 pkt 4 powyższej ustawy. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Z powyższego zatem wynika, że organ administracji nie może dokonywać sprawdzenia stanu zdrowia kierującego w sposób dowolny, ale tylko wtedy gdy zostały spełnione ustawowe przesłanki. W myśl powyższego przepisu wezwanie kierującego do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nasuną się zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia. Niewątpliwie mogą one opierać się na informacji o złym stanie zdrowia kierowcy albo zaobserwowanych u niego objawach chorób, które stanowią przeciwwskazania do kierowania pojazdami, bądź też na kilkukrotnym notowaniu kierującego w ewidencji popełniających wykroczenia lub przestępstwa drogowe, jeżeli okoliczności wskazują na brak sprawności fizycznej lub psychicznej. Osobie, o której mowa w omówionym art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta i to uprawnienie starosty nie może być powierzone w drodze porozumienia gminie /§ 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami – Dz.U. Nr 2, poz. 15 i art. 122 ust. 3 ustawy cyt. wyżej/. Z kolei zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje Starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Z okoliczności rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że skarżący - będący od dnia 9.01.2004 r. mieszkańcem Domu Pomocy Społecznej P.-L. /z rozpoznaniem schizofrenia/ - decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r.[...], z powołaniem się na art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy cyt. wyżej, został skierowany na badania lekarskie. Podstawę tego skierowania stanowiło zawiadomienie Z-cy Dyrektora Domu Pomocy Społecznej P.-L. z dnia [..]r. [...], do którego dołączone zostały zaświadczenia: lekarza psychiatry /z dnia [...]r./ i psychologa /z dnia [...]r./. Następnie orzeczeniem z dnia [...]r. nr [...] lekarz Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w R., uprawniony do przeprowadzenia badań kierowców, stwierdził u J.K. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii ABCD+EC+ED+E - bezterminowo /pouczając o przysługiwaniu odwołania od orzeczenia/. Zatem na gruncie obowiązującego prawa materialnego – art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym cyt. wyżej – Prezydent Miasta P. zasadnie cofnął skarżącemu posiadane uprzednio uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. Kontrolując zaskarżoną decyzję w zakresie wyznaczonym art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, a więc nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 lit.c tej ustawy/. W rezultacie więc brak było powodów do usunięcia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z obrotu prawnego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.