II SA/Rz 837/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie pomieszczeń postanawia umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 837/09 U Z A S A D N I E N I E Skarga na wskazaną decyzję została sporządzona, podpisana i wniesiona do Sądu przez pełnomocnika skarżącego radcę prawnego A.M. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo. Pismem z dnia 4.11.2009 r., pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i podał, iż wskazaną czynność podjął na zlecenie skarżącego. Skarżący w piśmie z dnia 10.11.2009 r. stwierdził, że zwrócił się do radcy prawnego, aby nie kierował skargi do WSA Rzeszów, zatem takie oświadczenie skarżącego jest potwierdzeniem, iż cofnięcie skargi przez pełnomocnika nastąpiło na zlecenie skarżącego. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże sąd, wszakże pod warunkiem, że taka czynność procesowa nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, przeto na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.