II SA/Rz 838/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J., M. M. i J. M. – reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. J. – następców prawnych po A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty w związku ze wzrostem wartości nieruchomości - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 3 sierpnia 2017 r. r. pr. M. G. (kurator dla nieznanego z miejsca pobytu ustanowiony mocą postanowienia SR w [...] z [...].02.2016 r., sygn. [...]) działając jako przedstawiciel nieobecnego w postępowaniu administracyjnym A. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji decyzję SKO z [...] kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynikało, że miejsce pobytu skarżącego nie jest znane. W tej sytuacji WSA w Rzeszowie postanowieniem z 28 lutego 2018 r., sygn. II SA/Rz 838/17 zawiesił z urzędu postępowanie sądowe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a"). W toku dalszego postępowania Sąd podejmował czynności zmierzające do ustalenia miejsca pobytu skarżącego A. M. W dniu 16 kwietnia 2019 r. (data wpływu do Sądu) uzyskano informację, że A. M. zmarł [...] czerwca 2018 r. (dowód: akt zgony wyżej wymienionego k. 84 akt sądowych). W tych okolicznościach Sąd podjął czynności zmierzające do ustalenia następców prawnych ww. zmarłego, celem dopuszczenia ich do udziału w postępowaniu. Pismem z dnia 18 października 2019 r. wezwano M. J. (bratowa), M. M. (bratanek) i J. M. (bratanek) – reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. J.) do złożenia oświadczenia czy jako ustaleni ustawowi następcy prawni po zmarłym A. M. popierają skargę złożoną w niniejszej sprawie. W wezwaniu tym wskazano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, że skarga została wycofana. Wezwania o udzielenie wyjaśnień zostały doręczone w dniu 5 listopada 2019 r. (przy uwzględnieniu brzmienia z art. 73 P.p.s.a. dotyczącego tzw. instytucji "doręczenia zastępczego") w sposób prawidłowy, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy dowody doręczenia. Termin do złożenia wyjaśnień mijał z dniem 12 listopada 2019 r. Mimo zakreślonego terminu wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd zobligowany jest do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że wobec śmierci wnoszącego skargę A. M. Sąd podejmował czynności zmierzające do ustalenia następców prawnych wyżej wymienionego. W wyniku tych czynności ustalono, że ustawowymi następcami prawnym po zmarłym A. M. są: M. J., M. M. i J. M. (reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. J.) - z art. 926 Kodeksu cywilnego wynika bowiem, że powołanie do spadku może wynikać z testamentu lub z ustawy (wskazane tytuły mają charakter wyłączny). Natomiast dziedziczenie ustawowe co do całości spadku następuje wtedy, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy żadna z osób, które powołał, nie chce albo nie może być spadkobiercą (nie chce być spadkobiercą osoba, która odrzuciła spadek albo zawarła ze spadkodawcą umowę o zrzeczenie się dziedziczenia). W tych okolicznościach ustaleni ustawowi następcy prawni zmarłego zostali wezwani do wskazania w terminie 7 dni czy popierają skargę wniesioną przez A. M., pod rygorem uznania, że skarga została wycofana. W zakreślonym terminie oświadczenia nie zostały złożone. W tej sytuacji uznać należało, że M. J., M. M. i J. M. (reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M. J.) nie popierają przedmiotowej skargi, a zatem zachodzą określone w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przesłanki uzasadniające umorzenie toczącego się postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z tej przyczyny na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.