II SA/Rz 841/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Jolanta Ewa Wojtyna WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala- S. J., współwłaścicielka działki nr 1080 położonej we wsi K. pismem z dnia 4 maja 2009 r. o zwróciła się do Starosty [...] o sprostowanie błędu w operacie ewidencji gruntów. W treści wniosku wskazała, że część nieruchomości objęta księgą wieczystą nr [...] oznaczona, jako parcela gruntowa nr 416, została błędnie włączona do działki sąsiedniej nr 1083. W wyniku kolejnej decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] września 2010 r. nr [...], Starosta [...] ponownie przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie wszczętej na wniosek S. J. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu [...] gmina [...] w następujący sposób: 1) w części kartograficznej na arkuszu mapy ewidencyjnej gruntów nr 10 włączyć dawną parcelę gruntową nr 416 do działki nr 1080, 2) w części opisowej dokonać zmian doprowadzając wpisy do zgodności ze stanem prawnym poprzez zmianę powierzchni działki nr 1080 z 8,5030 ha na 8,6830 ha oraz działki nr 1083 z 1,7863 ha na 1,6065 ha zgodnie z mapą synchronizacyjną i wykazem zmian gruntowych włączonych do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] w dniu 28 maja 2010 r. Decyzję Starosty zaskarżyła do Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego S. M., która zakwestionowała prawidłowość wprowadzonych zmian. Jej zdaniem z map kartograficznych z okresu międzywojennego grunty łącznie z parcelą 416 nie należą do Pana S. Grunty te wymieniony sprzedał Pani J. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. Według organu odwoławczego decyzja Starosty wprowadza zmiany w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą synchronizacyjną i wykazem zmian gruntowych włączonych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 28 maja 2010 r., o nr [...]. Dokumentacja ta spełnia zdaniem Organu II instancji wymogi rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) i może stanowić podstawę do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu wsi K. Dlatego za zasadne uznano wprowadzenie zmian w operacie ewidencyjnym, które to zmiany mają na celu włączenie dawnej parceli nr 416 do działki nr 1080 zgodnie z mapą synchronizacyjną i wykazem zmian gruntowych włączonych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] w dniu 28 maja 2010 r. Skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie S. M. Według skarżącej wydane rozstrzygnięcia o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencyjnym naruszają prawo. Jej zdaniem, skoro dawne parcele gruntowe zostały w systemie ewidencyjnym zamienione na działki, to niedopuszczalna jest praktyka odłączania dawnych parcel od obecnych działek jak postąpił organ pierwszej instancji. Odłączono bowiem pgr 416 od działki 1083 i przyłączono pgr 416 do działki 1080. W rzeczywistości został dokonany podział działki 1083 bez zgody i wiedzy właścicieli. Z planu sytuacyjnego z roku 1937 wynika, że pgr 416 ma całkowicie inny kształt i granice niż te, które przyjął organ pierwszej instancji. Organ naruszył prawo także poprzez odmowę udostępnienia dokumentacji geodezyjnej. Zatrudniony przez skarżącą biegły geodeta otrzymał w starostwie odpowiedź, że w trakcie postępowania nie będzie mogła uzyskać wglądu do akt i dokumentów geodezyjnych. Ze względu na spór wokół prawa własności części działki 1083 dawnej pgr 416, postępowanie przed organami ewidencyjnymi, które ma polegać na sprostowaniu błędów, w rzeczywistości zastępuje postępowanie o ustalenie prawa własności, co jest praktyką niedopuszczalną i rażąco naruszającą prawo. W odpowiedzi na te zarzuty, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. Organ odwoławczy oparł ten wniosek m.in. na stwierdzeniu, że skarżąca nie przedłożyła dokumentów, które potwierdzałyby inny stan ewidencyjny niż ten, który został zatwierdzony decyzją Starosty [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określono przepisami między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany jednak zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 p.p.s.a. Badając zgodność z prawem zaskarżonego aktu Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji przyjmując je za własne oraz czyniąc je podstawą własnych rozważań. Podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K. gminy [...] w 1996 roku popełniono błąd, w wyniku którego włączono parcelę gruntową nr 416 do sąsiadującej działki nr 1083 uszczuplając działkę nr 1080. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego a to; mapy katastralnej, kopii aktu notarialnego nr [...], protokołu badania księgi wieczystej, oraz akt uwłaszczeniowych wynika, że parcela gruntowa nr 416 została błędnie włączona do działki nr ew. 1083. Na zlecenie organu została sporządzona przez osobę uprawnioną dokumentacja geodezyjno – kartograficzna, zawierająca mapę uzupełniającą i wykaz zmian gruntowych, które w dniu 28 maja 2010 r. za nr [...] zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dokumentacja ta spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. Nr 38, poz. 454) i może stanowić podstawę do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu K. Zmiany w operacie ewidencyjnym dokonują się na podstawie m.in. prawomocnych orzeczeń sadowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych od państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian gruntowych (patrz wyrok z dnia 24 listopada 2010 r. III SA/Kr 747/2009) zgodnie zaś z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r. I OSK 343/2010 przepis § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stanowi samodzielną podstawę prawną dokonywania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Przepis ten dotyczy zmian związanych z bieżącą aktualizacją operatu, nie dotyczy zaś zmian wynikających z procesu modernizacji ewidencji. Ich zakres jest wąski, dotyczy bowiem konkretnej jednostki ewidencyjnej a nie konkretnego obrębu ewidencyjnego. Zarzut skargi, iż organ pominął dowód z przesłuchania w charakterze świadka geodety L. F. jest nieuzasadniony. Organ ma obowiązek uwzględnić dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Zasadnym jest zarzut skarżącej, że brak w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego odniesienia się do tych zarzutów, lecz zarzut ten jest zarzutem procesowym i może on być uwzględniony jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu orzekającego w sprawie braki w uzasadnieniu nie spełniają treści przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargą oddalił.