II SA/Rz 843/11

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-09-15

Skład orzekający: Ewa Partyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może wstrzymać wykonanie decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, gdy wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera uzasadnienia?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, ponieważ wniosek skarżącego nie zawierał uzasadnienia wykazującego możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku świadczeń pieniężnych skutki ich spełnienia są odwracalne, co dodatkowo uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
M. W. został ukarany karą pieniężną w wysokości 39 440 zł za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych w Rzeszowie z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu. Decyzję tę utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, który nie zawierał uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 843/11 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] o wymierzeniu M. W. kary pieniężnej w kwocie 39 440, 00 zł za zajęcie z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu zarządcy dróg, pasów drogowych dróg powiatowych: ul. G., K. i M. w R., w celu prowadzenia robót (umieszczenia rusztowania na chodniku w związku z pracami budowlanymi dotyczącymi budynku przy ul. G. [...]), na terenie części działek nr ewid. 801, 970, 975 w obr. [...] w okresie od 9 kwietnia 2011 r. do 12 maja 2011 r. (34 dni). W skardze na tę decyzję M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaniechanie uzasadnienia zgłoszonego wniosku powoduje, że nie może on zostać uwzględniony. Sąd nie ma obowiązku doszukiwania się przyczyn zgłoszonego wniosku, lecz dokonuje jedynie oceny, czy w świetle uzasadnienia wniosku i charakteru aktu lub czynności spełnione zostały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na czas trwania postępowania w danej instancji. Skarżący powinien przytoczyć konkretne okoliczności wskazujące na możliwość zaistnienia wyżej opisanych zdarzeń, których uzasadnienie skargi nie zawiera. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04; z dnia 10.09.2009r., II FZ 352/09, z dnia 14.09.2009r., II FZ 315/09). Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej skutki ich spełnienia są odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło