II SA/Rz 844/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk NSA Małgorzata Wolska Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 3 października 2007 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku sporządzenia i przedstawienia inwentaryzacji budowlanej oraz oceny technicznej robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...]; II. uchyla decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] a także postanowienie tegoż organu z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...]; III. uchyla decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nr [...]; IV. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; V. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Z. S. kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania A. i A. O. oraz D. i Z. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r., Nr [...] stwierdzającej wykonanie przez Panią I. P. obowiązku sporządzenia i przedstawienia inwentaryzacji budowlanej oraz oceny technicznej robót budowlanych realizowanych przy budowie budynku gospodarczego o wym. 5,65 x 2,86 + 2,0 x 0,70 m, usytuowanego przy istniejących budynkach: mieszkalnym i gospodarczym, na działce nr ewid. 476 w M., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną zapadłego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Z uzasadnienia decyzji oraz akt administracyjnych wynika, iż na skutek pisma właścicieli działek nr 475 i 478 w M., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego i dobudowy budynku gospodarczego, znajdującego się na działce nr 476 w M., stanowiącej własność I. P. Organ ustalił, że na wyżej wymienionej działce, przy istniejących budynkach: mieszkalnym i gospodarczym, wybudowany został budynek konstrukcji murowanej z bloczków "siporeks" gr. 24 cm, ze stropem żelbetowym, dachem jednospadowym konstrukcji drewnianej, krytym blachą trapezową, o powierzchni zabudowy 17,50 m2 ( wym. 5,65 x 2,86 + 2,0x 0,70 m ). Pierwotnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu w oparciu o art. 48 ustawy Prawo budowlane, jednakże Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i uznał, że zachodzą przesłanki do rozpatrzenia sprawy w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, ponieważ budynek został wybudowany na podstawie zgłoszenia nr [...], dokonanego w dniu [...] stycznia 2004 r. w Starostwie Powiatowym w P., obejmującego budowę budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 10 m˛, do którego Starosta nie wniósł sprzeciwu. W dalszym toku postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r., wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] nałożył na I. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia inwentaryzacji budowlanej oraz oceny technicznej samowolnie realizowanych robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczego z terminem wykonania do [...] lutego 2005 r. Organ przyjął, że inwestor nie zachował wymiarów budynku określonych w zgłoszeniu, jednakże sam fakt nie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia dowodzi, że wybudowanie budynku gospodarczego w takim miejscu i o takim przeznaczeniu jest dopuszczalne i stanowi uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej. Decyzja ta na skutek odwołania A. i A. O. oraz D. i Z. S. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania czynności i jednocześnie wyznaczył termin [...] maja 2005 r. jako ostateczny, w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięć organów obu instancji stanowił art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Po przedłożeniu przez I. P. inwentaryzacji budowlanej wraz z oceną techniczną budynku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wydał w dniu [...] maja 2005 r. decyzję Nr [...] stwierdzającą wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2005r., wskazując, w oparciu o przedłożoną dokumentację, że wszystkie roboty budowlane przy budowie budynku gospodarczego zostały wykonane prawidłowo. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli: D. S., Z. S., A. O. i A. O., zarzucając organowi I instancji błędne przyjęcie wykonania nałożonego obowiązku w terminie, błędne ustalenie, iż przedmiotem postępowania jest budynek gospodarczy podczas gdy w rzeczywistości chodzi o budynek mieszkalny, nieuwzględnienie faktu, że samowola budowlana jest niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w szczególności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz że samowola ta narusza uprawnienia właścicieli nieruchomości sąsiadujących i nie może zostać zalegalizowana z uwagi na niewłaściwe usytuowanie na działce. Odwołujący podkreślili, że I. P. przedłożyła dokumentację po terminie wyznaczonym jej decyzją z [...] marca 2005 r. Ponadto domagają się zawieszenia postępowania do czasu zakończenia innego postępowania dotyczącego zmiany powierzchni i konfiguracji działki nr ewid. 476 i graniczącej z nią drogi - działki nr 497. Kwestię zawieszenia postępowania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygnął postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. o odmowie zawieszenia postępowania, utrzymanym w mocy postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r., poddanym z kolei kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 20 lutego 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1476/05 oddalił skargę w tym zakresie. Po rozpatrzeniu pozostałych zarzutów odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutu zmiany powierzchni i konfiguracji działki nr 476 oraz działki nr 497, organ wskazał, że czynności podejmowane przez organ nadzoru budowlanego w oparciu o art. 50 i 51 prawa budowlanego, które stanowią podstawę prawną ocenianych robót budowlanych, nie są uzależnione od spraw własności lub prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane czy też ewentualnych rozgraniczeń i związanych z tym sporów sądowych. Za niesłuszny uznał też zarzut uchybienia terminu przedłożenia dokumentacji budowlanej, stwierdzając, że ostatnim dniem terminu była niedziela, a zatem dokonanie czynności w następnym dniu roboczym należy uznać za dokonane w terminie. W ocenie organu II instancji przedmiotowy obiekt nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż z załączonej do akt kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej wynika, iż stanowi on uzupełnienie istniejącej zabudowy zagrodowej, potwierdza to również przyjęte bez sprzeciwu zgłoszenie budynku w tym miejscu i o takim przeznaczeniu, lecz nieco mniejszych wymiarach. Natomiast działania organów nadzoru budowlanego podejmowane w oparciu o art. 51 prawa budowlanego nie są uwarunkowane obligatoryjnym wymogiem istnienia aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał również, że przedmiotowy budynek nie narusza obowiązujących przepisów techniczno – budowlanych w zakresie odległości od granicy działki lub od istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, nie powoduje też żadnych uciążliwości lub zagrożenia dla otoczenia i właścicieli sąsiednich działek. Podsumowując organ wskazał, iż w postępowaniu naprawczym, prowadzonym na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego, po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora organ zobowiązany jest do stwierdzenia wykonania obowiązku, bądź w przypadku nie wykonania obowiązku, do nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych, bądź nakazuje rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź też doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zatem skoro w przedmiotowej sprawie inwestor, w przewidziany do tego terminie, wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, to organ mógł jedynie stwierdzić jego wykonanie. Decyzję tę zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Z. S. i A. O., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzucili błędne ustalenie, że sprawa dotyczy samowoli budowy budynku gdy w rzeczywistości dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego, błędne przyjęcie, że roboty budowlane były realizowane na podstawie zgłoszenia, podczas gdy zgłoszenia dokonano po upływie roku od po ich wykonaniu. W ocenie skarżących decyzja nie uwzględnia interesów właścicieli nieruchomości sąsiednich oraz faktu, że przedmiotowa samowola nie może być zalegalizowana wobec jej niewłaściwej lokalizacji. Nieuzasadnione jest ich zdaniem potraktowanie robót budowlanych dokonanych na działce I. P. jako dwóch samowoli, z których tylko jedna jest przedmiotem niniejszego postępowania. Rzekomy budynek gospodarczy w rzeczywistości został dobudowany do domu jednorodzinnego i posiada wspólne z nim wejście. Skarżący ponadto wskazali, że w wyniku dokonanej przebudowy dach przebiega zbyt blisko linii elektrycznej, a dobudowane do istniejącego ganku dwa łuki znajdują się zbyt blisko drogi gminnej. Skarga A. O. z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu, postanowieniem z dnia 7 listopada 2006 r. została odrzucona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Poza argumentacją przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw prawnych do kwestionowania mocy prawnej zgłoszenia, lub przesądzania o innym przeznaczaniu budynku i jego funkcji, niż zadeklarowana przez właściciela w zgłoszeniu. Wskazał również, że nieruchomości stanowiące własność skarżących nie leżą w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowego budynku gospodarczego i są oddzielone od w/w budynku innymi istniejącymi zabudowaniami, stąd zarzuty dotyczące naruszenia praw i interesów skarżących są bezzasadne. Organ zaznaczył też, że roboty budowlane na działce 476 w M. związane z przebudową ganku wraz z połacią dachową oraz zadaszeniem realizowane w 2003 r bez wymaganego pozwolenia na budowę są przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku decyzji, bo tego rodzaju rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, Sąd może ją uchylić lub stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. – tj. gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy lub gdy wystąpią przyczyny nieważności wskazane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Przy czym przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa Sąd stosuje w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie przez organy nadzoru budowlanego toczy się od [...].08.2004 r. i dotyczy obiektu budowlanego o powierzchni 17 m˛ dobudowanego do istniejących budynków – mieszkalnego i gospodarczego i graniczącego z nimi trzema ścianami. Stan faktyczny w tej sprawie został ustalony na podstawie oględzin oraz oświadczeń inwestorki, która wskazała, że budowę tego obiektu realizuje na podstawie zgłoszenia z dnia [...].01.2004 r., dotyczącego budowy budynku gospodarczego o pow. 10 m˛. Na tej podstawie organy uznały, że jest to przypadek inny niż budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (art. 48 ust.1 ustawy Prawo budowlane) i zachodzą przesłanki do zastosowania art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1. Dalszy tryb postępowania określa art. 51 ust. 1, stanowiący, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – nakłada, określając termin wykonania – obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Z ust. 1 pkt 2 omawianego przepisu nie wynika jakiego rodzaju czynności, obok robót budowlanych, mogą być na jego podstawie nakazane. Sąd podziela wyrażony w orzecznictwie pogląd (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 25.02.2004 r., SA/Rz 1995/01, nie publ.), że mogą one polegać na obowiązku przedłożenia przez inwestorów określonej dokumentacji budowlanej. Wynika z tego, że na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 może zachodzić konieczność wydania dwóch decyzji administracyjnych – pierwszej wzywającej do przedłożenia dokumentacji budowlanej i drugiej – wydawanej po otrzymaniu i sprawdzeniu dokumentacji – wskazującej, jakie roboty budowlane (zmiany lub przeróbki obiektu budowlanego) powinny być dokonane. Dopiero wówczas można przejść do kolejnego etapu legalizacji uregulowanego w art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Obejmuje on sprawdzenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydanie decyzji - stwierdzającej wykonanie obowiązku, lub w przypadku jego niewykonania – nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W przedmiotowej sprawie postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych wydane zostało [...] grudnia 2004 r. i w dalszym toku postępowania organy konsekwentnie stosowały procedurę legalizacyjną wynikającą z art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu ten tryb legalizacji został zastosowany przedwcześnie, bowiem ustalenia stanu faktycznego w sprawie budzą poważne wątpliwości. Organy przyjęły, że sporny budynek realizowany jest na podstawie zgłoszenia z [...].01.2004 r., nie ustalając kiedy faktycznie rozpoczęto jego budowę, choć przyjętą datę zakwestionowali już w odwołaniu od decyzji z [...] grudnia 2004 r. nakładającej obowiązek sporządzenia inwentaryzacji budowlanej – skarżący i jego żona oraz A. i A. O., wskazując, że roboty budowlane wykonane zostały w 2003 r. Rozpatrując to odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił daty rozpoczęcia robót przy budynku gospodarczym, a w decyzji z [...] marca 2005 r. wskazał, że odwołujący nie podnosili tego faktu wcześniej, zwłaszcza w trakcie oględzin. Kwestia ta ma w sprawie kluczowe znaczenie. Jeśli potwierdziłyby się podnoszone przez właścicieli działek 475 i 478 w M. okoliczności rozpoczęcia budowy w 2003 r., a więc przed dokonaniem zgłoszenia w Starostwie Powiatowym, wówczas należałoby uznać, że budowa budynku gospodarczego realizowana była w samowoli, bez uzyskania wymaganego zgłoszenia. Aby zgłoszenie takie można uznać za skuteczne, musi być dokonane przed rozpoczęciem inwestycji, której dotyczy. Do rozstrzygnięcia pozostaje też kwestia charakteru wzniesionego przez inwestorkę I. P. obiektu. Nie kwestionując słusznych co do zasady twierdzeń organu, że o przeznaczeniu budynku i jego przyszłej funkcji decyduje właściciel, wątpliwe pozostaje, czy obiekt o powierzchni 17 m˛, nie posiadający samodzielnego wejścia, a połączony z budynkami mieszkalnym i gospodarczym (posiadający wejścia z tych budynków), jest w istocie samodzielnym obiektem czy częścią istniejących. Wątpliwości te potwierdza rysunek rzutu parteru będący częścią inwentaryzacji budowlanej, gdzie sporny obiekt wskazany został jako pomieszczenie gospodarcze o powierzchni 15,74 m˛. Wątpliwości te winny być rozstrzygnięte przy uwzględnieniu informacji technicznych zawartych w zgłoszeniu (k. 9 akt I instancji), zgodnie z którymi "konstrukcja projektowanego budynku gospodarczego stanowi oddzielny obiekt budowlany i nie będzie konstrukcyjnie powiązana z istniejącymi budynkami". Należy bowiem pamiętać, ze zgłoszenie musi dotyczyć inwestycji, której budowa wymaga tylko zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę. Zasadą przewidzianą w przepisach ustawy Prawo budowlane jest bowiem uzyskanie pozwolenia na budowę przed rozpoczęciem inwestycji budowlanej, a zgłoszenie ma charakter wyjątku od tej zasady i tak powinno być traktowane. W przeciwnym wypadku stanowiłoby próbę obejścia prawa (wyrok WSA w Warszawie, z 15.11.2004 r., IV SA 1844/03, System orzecznictwa LEX Nr 164723). Przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie, w którym nie wyjaśniono istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zagadnień narusza art. 7 i 77 § 1 k.p.a., nakazujące organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością oraz zebranie w sposób wyczerpujący i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Wskazać przy tym należy, że tą zasadniczą wadą dotknięte są wszystkie rozstrzygnięcia zapadłe w sprawie, począwszy od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2004 r. nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego, uchylonej następnie decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r., w której organ przedwcześnie przesądził o zastosowaniu trybu legalizacji z art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, poprzez decyzje wydawane już w tym trybie – nakładające obowiązek przedstawienia inwentaryzacji budowlanej i oceny technicznej wykonanych robót oraz stwierdzające wykonanie tego obowiązku. Sąd nie mógł natomiast uwzględnić podniesionego w skardze zarzutu, że dokonana przez I. P. samowolna przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego na działce nr 476, co do której toczy się odrębne postępowanie, powinna być rozpatrzona w ramach niniejszego postępowania, jako że w istocie jest to jedna samowola. W prowadzonej przez organy nadzoru budowlanego sprawie dotyczącej przebudowy budynku mieszkalnego zapadły już bowiem decyzje, a Sąd związany granicami sprawy, co wskazano wcześniej, nie może objąć ich swoją kontrolą rozpatrując niniejszą skargę. Rozpatrując ponownie sprawę organ winien w pierwszej kolejności ustalić kiedy rozpoczęto budowę obiektu przylegającego do budynków mieszkalnego i gospodarczego na działce nr 476, a następnie rozstrzygnąć czy realizowany przez I. P. obiekt może być traktowany jako samodzielny budynek, czy też stanowi on część istniejących budynków – mieszkalnego i gospodarczego. W przypadku ustalenia, że roboty budowlane rozpoczęto przed dokonaniem zgłoszenia w Starostwie Powiatowym, lub też, że zgłoszenie nie dotyczy spornego obiektu (nie odpowiada on konstrukcyjnie danym zawartym w zgłoszeniu i stanowi część istniejących budynków) – zakwalifikować je należy jako wykonane w warunkach samowoli, z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i zastosować art. 48 tej ustawy. Przyjęcie trybu określonego w art. 51 cyt. ustawy możliwe będzie w przypadku, gdy organ ustali, że zgłoszenie dotyczy spornego obiektu, a jego budowa rozpoczęta została po dokonaniu zgłoszenia. Reasumując, Sąd zakwalifikował stwierdzone naruszenia przepisów postępowania – art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co przy zastosowaniu wspomnianego już art. 135 P.p.s.a. uzasadnia uchylenie wszystkich decyzji zapadłych w objętym kontrolą Sądu postępowaniu oraz postanowienia o wstrzymaniu robót, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 209 P.p.s.a., uwzględniając w tym zakresie wniosek skarżącego.