II SA/Rz 844/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi WF na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "Ppsa"), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 Ppsa, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności. Zdaniem Sądu wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi było w pełni zasadne. W świetle art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) Ppsa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Co istotne, ww. ustawowe zwolnienie o charakterze podmiotowym, jako wyjątek od wyrażonej w art. 199 Ppsa ogólnej zasady obowiązku ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, powinno być interpretowane ściśle, a niekiedy nawet zawężająco. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zwolnienie, o którym mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) Ppsa, odnosi się wyłącznie do beneficjentów pomocy społecznej, a zatem osób uprawnionych, a nie jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – do osób, które decyzją organu administracji zostały uznane za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Sytuacja tych podmiotów jest bowiem inna, a odmienna wykładnia wskazanej regulacji byłaby sprzeczna z ratio legis art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) Ppsa. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie w przedmiocie uiszczenia wpisu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego 7-dniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków fiskalnych skargi był dzień 4 września 2017 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił należnego wpisu. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 Ppsa.