II SA/Rz 847/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 25.03.2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, P.M. o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi E. G. i innych, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].08.2009 r., nr [...], w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, -postanawia- odmówić przyznania prawa pomocy. P. M. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 847/09 złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA), żądanie ustanowienia adwokata. Sprawa o sygn. akt II SA/Rz 847/09 dotyczy skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji. Postępowanie przed WSA zostało zakończone na podstawie postanowienia WSA z 25.01.2010 r. o odrzuceniu skarg w tym skargi P. M. We wniosku PPF, skarżący opisał swój stan majątkowy oraz rodzinny. Jego gospodarstwo domowego składa się z dwóch osób. Wnioskodawca opiekuje się ciężko chorą żoną. Małżonkowie wydają znaczne kwoty na bieżące leczenie. Oboje są osobami w podeszłym wieku. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 100m², utrzymując się z dochodów netto w wysokości 1400 zł. Ponieważ wniosek PPF nie zawierał wszystkich informacji niezbędnych do oceny procesowego żądania, referendarz WSA w Rzeszowie pismem z dnia 2.02.2010 r., wezwał stronę do podania kwoty oszczędności zgromadzonych na rachunku bankowym. W odpowiedzi na to wezwanie strona przedstawiła wyciąg z rachunku bankowego. Dokumentuje on posiadanie przez P. M. oszczędności w walucie obcej w wysokości 49 272, 29 zł. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o prawo pomocy nie może zostać uwzględniony. Z treści złożonego do WSA formularza PPF, wynika, że P. M. domaga się od Sądu ustanowienia fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Jego pomoc jest konieczna dla sporządzenia na rzecz skarżącego skargi kasacyjnej. Wobec tak oznaczonych granic żądania, strona zobowiązana była wykazać, że nie jest w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia adwokackiego bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego rodziny. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym stanowi postać pomocy finansowej udzielanej przez państwo podmiotom uczestniczącym w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ rezultatem przyznania prawa pomocy jest powiększanie wydatków budżetu państwa, sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskujących o prawo pomocy powinna być ustalona ze szczególną wnikliwością. Warto też podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia, takiej sytuacji majątkowej, która uniemożliwia choćby częściowe uczestniczenie w kosztach finansowych postępowania sądowego. Rozpoznający wniosek nie dostrzega zaistnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy. Niewątpliwie sytuacja skarżącego jest bardzo trudna, co wynika z podeszłego wieku członków gospodarstwa domowego oraz kosztów leczenia i opieki. Warunki życia rodziny są jednak niewystarczające do przyznania prawa pomocy w postępowaniu przed WSA z uwagi na zgromadzone przez P. M. oszczędności. Nie można mieć jakichkolwiek wątpliwości, że ujawnione w toku postępowania wyjaśniającego oszczędności, czyli kwota 49 272, 29 zł jest majątkiem zupełnie wystarczającym nie tylko do utrzymania rodziny na poziomie niezbędnym, ale również do opłacenia kosztów ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Wnioskodawca dzięki posiadanym zasobom pieniężnym będzie w stanie wyłącznie własnym staraniem pokryć wynagrodzenie adwokackie, a to nie spowoduje zachwiania podstaw materialnych egzystowania rodziny. Reasumując, P. M. nie spełnia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z wyżej powołanych względów orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.