II SA/Rz 849/16
PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-07-04
Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Śliwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, w sytuacji gdy strona skarżąca nie przedstawiła konkretnych danych obrazujących jej kondycję finansową i potencjalne trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe uzasadnienie wniosku, bez przedstawienia konkretnych danych finansowych, uniemożliwia uwzględnienie żądania, zwłaszcza że skutki decyzji o charakterze pieniężnym są zasadniczo odwracalne.Stan faktyczny
Spółka A. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem. W skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pogorszenie sytuacji finansowej oraz szkodę dla Skarbu Państwa. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania swojej decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej (DIC) z dnia [...] maja 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] o wymierzeniu jej kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie [...] nr [...] poza kasynem gry tj. w lokalu [...] w [...] przy ul. [...].
W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji DIC, wskazując w jego motywach niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczono, że wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Podkreślono, że nie tylko nie osiąga ona planowanych zysków z uwagi na zatrzymanie urządzeń przez urzędy celne, ale także ponosi straty. Uiszczenie przedmiotowej kary pieniężnej pogorszy jej sytuację finansową i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Zwrócono także uwagę na szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z obowiązkiem zwrotu pobranych kar w razie uwzględnienia skarg jak w sprawie niniejszej. Powołano się także na orzeczenia różnych sądów administracyjnych uwzględniające żądania skarżących wstrzymania wykonania decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] DIC odmówił wstrzymania wykonania swojej decyzji z dnia [...] maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wedle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania objętego skargą aktu. Zasadą jest jednakże, iż ostateczne decyzje administracyjne podlegają wykonaniu, a wskazana wyżej instytucja z powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi od powyższego odstępstwo. Uwzględnienie zgłoszonego przez stronę skarżącą żądania w podanym przedmiocie możliwe jest tylko w razie powstania jednego z niebezpieczeństw wymienionych w tym przepisie tzn. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym, to wnoszący o zastosowanie ochrony tymczasowej winien uprawdopodobnić którąkolwiek ze wskazanych okoliczności. To na nim spoczywa więc obowiązek podania szczegółowych danych odzwierciedlających jego kondycję finansową. Zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanego aktu ocenia się uwzględniając właśnie takie informacje, jak też bierze się pod uwagę okoliczności dające się wywieść z akt administracyjnych sprawy.
Uwzględniwszy powyższe stwierdzić należy, że w warunkach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Związane jest to z faktem, że motywując swoje żądanie Spółka nie przedstawiła żadnych konkretnych danych, które obrazowałyby jej możliwości płatnicze w kontekście prawdopodobieństwa powstania skutków wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Informacje te nie wynikają także z samych tylko akt niniejszej sprawy. Bardzo ogólnikowe uzasadnienie złożonego wniosku uniemożliwia faktycznie przychylenie się do niego.
Skoro bowiem Sąd nie dysponuje szczegółowymi informacjami odnoszącymi się do dochodów, wierzytelności, majątku Spółki, liczby prowadzonych wobec niej postępowań o przedmiocie tożsamym z niniejszym, to nieuzasadnione było wstrzymanie wykonania wymienionej na wstępie decyzji DIC. Sąd nie ma bowiem wiedzy, czy uiszczenie przez Spółkę wynikającej z tego rozstrzygnięcia kary mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo, zaznaczenia wymaga, że przy rozstrzyganiu w przedmiocie wniosku brano pod uwagę skutki wykonania skarżonej decyzji, jakie mogłyby powstać po stronie skarżącej Spółki, nie zaś innych podmiotów, w tym Skarbu Państwa. Należy też podkreślić, że rozstrzygnięcie, którego wstrzymania wykonania domaga się strona skarżąca, ma charakter pieniężny, a skutki jego wykonania są zasadniczo odwracalne. Fakt natomiast, że inne sądy administracyjne uwzględniają wnioski o zastosowanie przedmiotowej instytucji w odniesieniu do decyzji wymierzających kary pieniężne z tytułu prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry nie może sam w sobie stanowić argumentu za przychyleniem się do wniosku złożonego w sprawie niniejszej
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło