II SA/Rz 854/12

Dnia 24 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 854/12 w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - postanawia - odmówić sprostowania wyroku. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 854/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W piśmie z dnia 24 marca 2013 r. (data nadanie w urzędzie pocztowym – 25 marca 2013 r.) J. P. zwrócił się o "wyjaśnienie, uzupełnienie i sprostowanie wyroku z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 854/12". W rozwinięciu uzasadnienia wniosku o sprostowanie wyroku wskazał, że domaga się "sprostowania w kwestiach jego wystąpień i podania treści jego pism, co ma istotne znaczenie przy ocenie sprawy a co mogło mieć istotny wpływ na orzeczenie w wyroku tej sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a./ sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania mogą być jedynie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe a także inne oczywiste omyłki, przez które należy rozumieć m.in. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) a także inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. Powyższe nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Sprostowaniu nie podlega również mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (por. postanowienie NSA z dnia 19.10.2010 r., sygn. akt II IŻ 1039/2010 Lex Polonica nr 2410746). W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się sprostowania wyroku poprzez podanie treści jego wystąpień i pism. Zdaniem skarżącego powyższe może mieć wpływ na ocenę i wynik sprawy. Sąd stwierdza, że wniosek J. P. nie może zostać uwzględniony, gdyż zakres zmian o których dokonanie zmian wniesiono, wykracza poza granice określone w art. 156 § 1 P.p.s.a. Nie dotyczy on bowiem niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego lub innej oczywistej omyłki. Raz jeszcze podkreślić wypada, że sprostowanie orzeczenia, nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia a przedmiotem sprostowania nie mogą być ustalenia faktyczne sądu lub zastosowanie przepisu prawnego. Zastrzeżenia w tym zakresie mogą być poddane kontroli sądowej jedynie poprzez złożenie środka odwoławczego. Strona niezadowolona z treści orzeczenia zapadłego w sprawie nie może żądać jego zmiany w trybie sprostowania, o którym mowa w art. 156 § 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.