II SA/Rz 855/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia Rady Gminy [.] na postanowienie z dnia 27 lipca 2016 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi SW na uchwałę Rady Gminy [.] z dnia [.] stycznia 2016 r. nr [.] w przedmiocie przekształcenia szkoły podstawowej - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie zażaleniowe, II. zwrócić Radzie Gminy [.] kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem wpisu od cofniętego zażalenia. Postanowieniem z 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej uchwały w sprawie przekształcenia Szkoły Podstawowej im. [.] w [.]. Z zachowaniem ustawowego terminu zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła Rada Gminy [.]. W dniu 30 września 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika Rady zawierające oświadczenie o cofnięciu ww. zażalenia. W myśl art. 178a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej: "Ppsa", wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Tę samą regulację, z mocy art. 197 § 2 Ppsa, stosować należy w postępowaniu zażaleniowym. Kwestię cofnięcia środka zaskarżenia reguluje zaś, odpowiednio stosowany w postępowaniu zażaleniowym z mocy art. 193 i art. 197 § 2 Ppsa, przepis art. 60 Ppsa. Zgodnie z nim, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego, na podstawie art. 178a w zw. z art. 60 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie stwierdzono bowiem występowania negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za koniecznością uznania oświadczenia o cofnięciu zażalenia za niedopuszczalne. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.