II SA/Rz 856/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2012 r., [...], którą orzeczono m.in. o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w Ż., gm. Ż. oznaczonej jako działka nr 1449/2 o pow. 0,61 ha, stanowiącej współwłasność D. S. i E. S. poprzez zezwolenie A S.A. z siedzibą w L. na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości przewodów elektroenergetycznych napowietrznej linii wysokiego napięcia 110 kV P. – R. oraz zobowiązującej A S.A. z siedzibą w L. do przywrócenia ww. nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po założeniu i przeprowadzeniu napowietrznej linii wysokiego napięcia lub zapłaty odszkodowania w trybie art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku gdyby przywrócenie do stanu poprzedniego przedmiotowej nieruchomości było niemożliwe lub mogło spowodować nadmierne trudności lub koszty. Powyższa decyzja została doręczona m. in. E. S. i D. S. w dniu 12 lipca 2012 r. (dowód doręczenia zalegający w aktach administracyjnych organu II instancji). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożyli E. S. i D. S. w dniu 16 sierpnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja z dnia z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...] została doręczona E. S. i D. S. w dniu 12 lipca 2012 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 11 sierpnia 2012 r. (sobota). Mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, zatem w okolicznościach sprawy ostatnim dniem na złożenie skargi był 13 sierpnia 2012 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 16 sierpnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowych sprawy). Z naprowadzonych wyżej okoliczności, wynika, że skarga E. S. i D. S. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Skarżący nie złożyli również wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia. Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.