II SA/Rz 860/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 22 maja 2024 r. nr I-III.7721.14.1.2024 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę – skargę oddala – Przedmiotem skargi J. S. (dalej: "Skarżąca") jest decyzja Wojewody Podkarpackiego (dalej: "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") z dnia 22 maja 2024 r. nr I-III.7721.14.1.2024 w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, wydana w następującym stanie faktycznym sprawy. Wnioskiem z dnia 18 grudnia 2023 r. Z. B. wystąpił do Starosty L. (dalej: "Starosta" lub "organ I instancji") o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę stodoły drewnianej usytuowanej na działce nr ewid. gruntów: [...], położonej w miejscowości S., gmina O. Do wniosku dołączył zgodę właściciela obiektu oraz plan sytuacyjny sporządzony na kopii mapy zasadniczej. W wyniku rozpoznania ww. wniosku i wobec braku zgłoszenia uwag przez strony postępowania, Starosta decyzją z dnia 3 stycznia 2024 r. nr ABR.67416.7.2023, działając na podstawie art. 28, art. 30b, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.; dalej: "u.P.b.") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: "k.p.a."), udzielił wnioskodawcy pozwolenia na rozbiórkę ww. obiektu. Od wydanej decyzji odwołanie wniosła Skarżąca, zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Skarżąca podniosła, że wydając decyzję, organ nie zbadał okoliczności związanych z postępowaniem spadkowym jakie toczyło się przed Sądem Rejonowym w L. po M. i M. S. i o dział uzupełniający po F. i M. S., o sygn. [...], podczas gdy w skład spadku wchodziła m.in. nieruchomość położona w S. oznaczona jako działka nr [...], powstała z podziału działki nr [...]. Opisaną na wstępie decyzją z dnia 22 maja 2024 r., Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, jakie warunki zgodnie z przepisami u.P.b. muszą zostać spełnione, aby otrzymać pozwolenie na rozbiórkę, w tym jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku. Organ ocenił, że wszystkie konieczne wymogi z art. 30b ust. 3 pkt 1-5 u.P.b. zostały spełnione. Wskazał, że składając wniosek inwestor załączył m.in. zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę z dnia 8 grudnia 2023 r. Zaznaczył, że w aktach sprawy zalega również informacja o działce z dnia 19 grudnia 2023 r., z której wynika, że Z.B. figuruje w niej jako właściciel działki ewid. nr [...], obręb [...] S. i co potwierdza również KW nr [...]. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w związku z podniesioną przez Skarżącą kwestią postępowania spadkowego, a wobec tego także kwestią ustalenia prawidłowego kręgu stron postępowania, wystąpił do Sądu Rejonowego w L. z prośbą o przesłanie odpisu zawiadomienia o zmianie właściciela [...] z dnia 23 stycznia 2023 r., będącego podstawą wpisu nr 15 w księdze wieczystej nr [...], celem ustalenia kręgu stron postępowania. W wyniku powyższego organ pozyskał odpis postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt [...], odpis postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 lipca 2022 r. sygn. akt [...] oraz odpis zawiadomienia skierowanego do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w L. z dnia 23 stycznia 2023 r., dotyczącego zmiany właściciela nieruchomości. Wojewoda podał, że z przekazanych przez Sąd dokumentów wynika, że właścicielem działki ewid. nr [...] jest Z. B. oraz, że Starosta L. w postępowaniu pierwszoinstancyjnym prawidłowo ustalił krąg stron postępowania w zakresie działki nr [...]. Zauważył również, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego inwestor przedłożył m.in. wydruk mapy, na której został naniesiony budynek objęty rozbiórką wraz odległościami od granic działki oraz opis sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych i opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Skarżąca podniosła, że organ wydłużał czas rozpatrzenia sprawy, a wydając decyzję wziął pod uwagę wyłącznie postanowienie sądowe. Podniosła, że inwestor rozpoczął prace rozbiórkowe, pomimo tego, że decyzja udzielająca pozwolenie na rozbiórkę nie była jeszcze prawomocna. Poruszyła również kwestie spadkowe, podnosząc, że Z. B. fałszywie dopominał się spadku po M. i M. S. oraz działu spadku po F. i M. S. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zaznaczył również, że poza przedmiotem oceny organu pozostają sprawy cywilno-prawne pomiędzy stronami, do których rozpatrzenia właściwy jest sąd powszechny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd stwierdził, że skarga jako niezasadna podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja wraz z decyzją Organu I instancji odpowiadają prawu. Zostały bowiem spełnione przesłanki do wydania decyzji, udzielającej pozwolenia na rozbiórkę drewnianej stodoły. Co do zasady, zgodnie art. 30b ust. 1 i ust. 2 u.P.b., rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę wydaje na wniosek organ administracji architektoniczno-budowlanej. Nie budzi wątpliwości, że wniosek Z. B. o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę ww. stodoły drewnianej został skutecznie złożony. Wnioskodawca legitymuje się tytułem prawnym, uprawniającym go do rozbiórki ww. obiektu budowlanego jest bowiem właścicielem działki o nr [...], na której znajduje się przedmiotowa stodoła. Okoliczność ta była weryfikowana nie tylko na etapie postępowania przed Organem I instancji, lecz również w toku postępowa odwoławczego w związku z zarzutami, jakie kierowała Skarżąca. Ustalono w sposób nie budzący wątpliwości, że właścicielem działki ewid. nr [...] jest Z. B. Powyższe stwierdzono w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w L. z 26 lutego 2020 r. [...]; postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 lipca 2022 r. sygn. akt [...] oraz odpis zawiadomienia skierowanego do Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w L. z dnia 23.01.2023 r. dotyczącego zmiany właściciela nieruchomości. Przedstawione w skardze argumenty, dotyczące składania fałszywych zeznań przez Z. B. w toku postępowania spadkowego wykraczają poza ramy postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę drewnianej stodoły i nie mogą zostać wzięte pod uwagę z uwagi na wykazany powyżej fakt prawa własności, jakie przysługuje Z. B. do działki nr [...], na której znajduje się ww. obiekt budowlany. Należy przy tym pamiętać, że inwestor nie musi legitymować się zgodą właściciela sąsiedniej nieruchomości ażeby uzyskać decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu, nawet jeśli obiekt przeznaczony do rozbiórki znajduje się w granicy działek (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 września 2021 r., sygn. akt II OSK 2932/19 oraz wyrok WSA w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 1073/15). Należy również pamiętać, że stosownie do art. 31a u.P.b., roboty zabezpieczające i rozbiórkowe można rozpocząć przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę lub przed dokonaniem zgłoszenia, o którym mowa w art. 31 ust. 1, jeżeli mają one na celu usunięcie bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia (ust. 1). Rozpoczęcie robót, o których mowa w ust. 1, nie zwalnia od obowiązku bezzwłocznego uzyskania decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę lub dokonania zgłoszenia (ust. 2). Stąd też argumenty zawarte w skardze, dotyczące rozpoczęcia prac rozbiórkowych przed uprawomocnieniem się decyzji nie mogą wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Wobec skutecznie złożonego należy stwierdzić, że zostały spełnione przesłanki do udzielenia pozwolenia na rozbiórkę stodoły. Decyzja Organu I instancji wydana w tym przedmiocie zawiera wszystkie wymagane elementy, w tym szczególne warunki zabezpieczenie terenu i prowadzenia robót budowlanych. Podsumowując, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, jak również podstaw do wznowienia postępowania bądź do stwierdzenia jego nieważności. Z tego powodu Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a.