II SA/Rz 865/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi K. C. i M. C. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności zakładu - postanawia - przyznać radcy prawnemu A. W. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. C. oraz M. C. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w przedmiocie zawieszenia działalności zakładu. Jednocześnie Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżących – radcy prawnej A. W. kwotę 671,58 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 2 marca 2015 r. wymieniona pełnomocnik wniosła sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 25 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 1107/15 przedmiotowy środek zaskarżenia został oddalony. Radca prawny A. W. – w dniu 6 lutego 2017 r. – złożyła w tut. Sądzie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym w drugiej instancji, oświadczając równocześnie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Według art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie kwestie te normuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). W § 22 stanowi ono, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W świetle § 24 tego rozporządzenia weszło ono w życie w dniu 2 listopada 2016 r. Skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed sądem drugiej instancji została w niniejszej sprawie złożona w dniu 2 marca 2015 r., zaś wyrok NSA oddalający ją zapadł w dniu 25 stycznia 2017 r. Mając to na uwadze, do rozpoznania wniosku pełnomocnika zastosowano rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.), zwanego następnie "rozporządzeniem". Stosownie do brzmienia § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. _@POCZ@__@opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. Stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w tzw. innej sprawie (tj., której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz która nie dotyczy decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego) jest kwota 240 zł - § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Natomiast stawką minimalną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł - § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Należy także mieć na względzie treść § 2 ust. 3 rozporządzenia, w myśl którego w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty z tytułu zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach – aktualnie jest to 23 %. Uwzględniając powyższe przyznano radcy prawnemu A. W. kwotę 221,40 zł tytułem wynagrodzenia za udzieloną stronie pomoc prawną, nieopłaconą tak w całości, jak i w części. Składa się na nią opłata w wysokości 180 zł, powiększona o stawkę podatku VAT, wynoszącą 41,40 zł. Podstawę niniejszego rozstrzygnięcia stanowią art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 22, § 24 rozporządzenia z 2016 r. oraz § 15 pkt 1, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r.