II SA/Rz 869/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości postanawia odrzucić skargę. II SA/Rz 869/04 UZASADNIENIE Wójt Gminy [...] złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] września 2004r. nr [...], którym zostało utrzymane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] o przekazaniu podania J. i M. B. do rozpatrzenia według właściwości. Kwestionując zasadność tego rozstrzygnięcia zwłaszcza w zakresie stosowania art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm.) skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] oraz o "zarządzenie" na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż Wójt Gminy [...] nie jest stroną postępowania, lecz organem administracji publicznej właściwym do rozstrzygnięcia na podstawie art. 29 ust.3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm.) podania, w którym wnioskodawcy poruszyli zagadnienia związane z naruszeniem stosunków wodnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego jest oparte na zasadzie skargowości i może być wszczęte jedynie na żądanie (skarga, wniosek) pochodzące od legitymowanego podmiotu. Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), a także podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Kwestia, czy jednostka samorządu terytorialnego ma legitymację do wniesienia skargi budziła liczne wątpliwości zarówno orzecznictwa jak i doktryny. Zagadnienie to zostało wyjaśnione uchwałą składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003r. sygn. akt OPS 1/03 ("Jurysta" 2003, nr 7-8, str. 60), w której Sąd stwierdził, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona jako osoba prawna stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Przyznanie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej niezależnie od tego, czy nastąpiło na mocy ustawy, czy na mocy porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej (postanowienia) do Sądu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że na mocy powołanego przepisu art. 29 ust 3 cyt. wyżej Prawa wodnego, wójt (burmistrz lub prezydent miasta) został wskazany, jako organ właściwy do wydania decyzji administracyjnej, której treść będzie rezultatem przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie stanu faktycznego, a następnie wydania stosownego do tych ustaleń rozstrzygnięcia, które przybierze formę decyzji. Wobec tego, że na mocy przepisów prawa materialnego – Prawa wodnego – Wójtowi Gminy [...], jako organowi samorządu terytorialnego została wyznaczona rola organu, o której mowa w art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., to jest organu właściwego do rozstrzygania indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej, tym samym zaistniał brak legitymacji procesowej do występowania w charakterze strony w tym postępowaniu i złożenia skargi do Sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] września 2004r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium słusznie wyjaśniło, że przekazanie sprawy do załatwienia według właściwości nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a