II SA/Rz 873/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na tę decyzję - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (DIC) z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie [...] nr [...] w lokalu położonym w [....] tj. poza kasynem gry. W skardze pełnomocnik Spółki umieścił wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji przez organ, w razie zaś nieuwzględnienia powyższego, o wydanie orzeczenia o wstrzymaniu przez Sąd. Wskazał, że wykonanie tego rozstrzygnięcia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że na dzień 31 października 2015 r. Spółka uiściła tytułem kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry kwotę 8 068 390,02 zł. Zwrócił uwagę na fakt toczenia się kolejnych postępowań w tym przedmiocie. W skardze podkreślono, że z uwagi na zatrzymanie przez urzędy celne urządzeń Spółka nie osiąga planowanych zysków, a ponosi straty. W takiej sytuacji, zastosowanie się do wynikającego ze skarżonej decyzji obowiązku grozi utratą przez nią płynności finansowej, a w dalszej konsekwencji upadłością, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w wypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Zwrócono także uwagę na szkodę grożącą Skarbowi Państwa w związku z ewentualną koniecznością zwrotu pobranych kar, jak też na orzeczenia sądowe wstrzymujące wykonanie decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Do wniosku dołączono listę księgowań na kontach analitycznych za okres od 1.01. do 31.10.2015r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] DIC odmówił wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania kwestionowanego nią aktu bądź czynności. Przepis ten daje jednakże skarżącemu możliwość złożenia wniosku w tym przedmiocie. Jego uwzględnienie uzależnione jest od zaistnienia jednej ze wskazanych w powołanym przepisie przesłanek. Jest to bądź niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to wnioskujący o zastosowanie w stosunku do niego instytucji z art. 61 § 3 P.p.s.a. winien uprawdopodobnić zasadność powyższego. Do niego należy zatem przedstawienie odpowiednich danych i przedłożenie potwierdzających je dokumentów, a odnoszących się do aktualnej kondycji finansowej. Dodatkowo natomiast Sąd uwzględnia zawarte w aktach sprawy informacje, które wskazują na sytuację materialną wnioskodawcy. Dokonując merytorycznej oceny wniosku Spółki wskazać trzeba, że nie podlega on uwzględnieniu. Spółka nie przedstawił bowiem danych, jak też nie nadesłała dokumentów, które pozwoliłyby na rzetelną analizę możliwości uiszczenia przez nią kwoty 12 000 zł w kontekście okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wiadomo więc, w jaki sposób zapłata przedmiotowej kary wpłynęłaby na kondycję finansową strony skarżącej, a w szczególności czy mogłaby skutkować powstaniem znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Spółka ograniczyła się bowiem w uzasadnieniu złożonego wniosku do ogólnikowych sformułowań i do przedstawienia listy księgowań na kontach analitycznych, które dokumentują jedynie fakt uiszczania przez nią kar pieniężnych w 2015 r. Łączna wysokość tychże kar tzn. 8 068 390,02 zł wskazuje więc na posiadanie przez Spółkę znacznych środków pieniężnych. Nie przedłożono natomiast żadnej innej dokumentacji, która dotyczyłaby bieżącego okresu i oddawała obecne możliwości finansowe Spółki. Należy też wskazać, że argument o wstrzymywaniu przez niektóre sądy administracyjne wykonania decyzji organów celnych o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry nie może stanowić o potrzebie uwzględnienia wniosku złożonego w niniejszej sprawie, który podlega samodzielnej ocenie Sądu orzekającego. Przy analizie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. wzięto nadto pod uwagę szkodę, która mogłaby ewentualnie powstać w majątku strony skarżącej, nie zaś w majątku Skarbu Państwa. W związku z powyższym uznano, że nie uprawdopodobniono potrzeby uwzględnienia żądania wstrzymania wykonania powołanej na wstępie decyzji DIC w Przemyślu, jako że nie przedstawiono stosownych w tym przedmiocie informacji i dokumentów, których brak jednocześnie w aktach administracyjnych sprawy. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.