II SA/Rz 876/08
PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-07-22
Skład orzekający: Zbigniew Czarnik, Małgorzata Wolska, Jolanta Ewa Wojtyna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę po tym, jak organ administracji publicznej wydał postanowienie prostujące wadliwą decyzję, która była przedmiotem zaskarżenia?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie sądowe, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, o ile cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej wydał postanowienie prostujące oczywistą omyłkę w decyzji, a skarżący uznał cel swojej skargi za zrealizowany i ją cofnął, sąd powinien umorzyć postępowanie.Stan faktyczny
Skarżąca D. B. wniosła skargę na postanowienie Wojewody odmawiające sprostowania oczywistej omyłki w decyzji z 1993 r. dotyczącej pozwolenia na rozbudowę obiektu budowlanego. Omyłka polegała na błędnym wskazaniu numeru działki. W trakcie postępowania sądowego Wojewoda wydał nowe postanowienie, które uchyliło poprzednie postanowienia i prostowało omyłkę w decyzji z 1993 r. Skarżąca uznała cel skargi za zrealizowany i cofnęła skargę.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 22 lipca 2009 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Wojewody z dnia [...]października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki w decyzji w sprawie pozwolenia na rozbudowę obiektu budowlanego - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej D. B. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
D. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Rzeszowie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] września 2008r. znak: [...], które w oparciu
o art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. odmawiało wydania postanowienia prostującego decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego
z dnia [...] grudnia 1993r. znak: [...] udzielającą D.
i A. B. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr 883/2, położonej przy ul. P. w L. Skarżąca domaga się wyeliminowania z obrotu prawnego obydwu wskazanych rozstrzygnięć (Wojewody
i Starosty), zarzucając im obrazę art. 113 k.p.a. poprzez nieuzasadnioną odmowę sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1993r., polegającej na błędnym określeniu numeru ewidencyjnego działki jako "883/2", zamiast właściwego, wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego tj. "683/2".
W dniu 3 kwietnia 2009r. wpłynęło do tut. Sądu postanowienie Wojewody
z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] , które w pkt 1 uchylało swoje postanowienie z dnia [...] października 2008r. oraz poprzedzające je postanowienie Starosty z dnia [...] czerwca 2008r. znak: [...], natomiast w pkt 2 prostowało we wspomnianej wyżej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1993r. oczywistą omyłkę przez wskazanie, iż w wierszu pierwszym od dołu na stronie pierwszej powyższej decyzji zamiast sformułowania "nr ewid. gruntów 883/2 powinno być "nr ewid. gruntów 683/2".
W podstawie prawnej Wojewoda powołał art. 54 § 3 w zw. z art. 153 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. oraz art. 113 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 i art. 144 k.p.a.
Na rozprawie w dniu 22 lipca 2009r. D. B. oświadczyła, iż cel, dla którego złożyła niniejszą skargę został zrealizowany, wobec podjęcia przez Wojewodę postanowienia z dnia [...] marca 2009r., dlatego też cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Oświadczenie w tym przedmiocie wiąże co do zasady sąd. W sytuacji jednak, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa bądź spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Wedle natomiast art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. gdy skarżący cofnie skutecznie skargę, sąd umarza postępowanie nią zainicjowane.
Wobec treści wskazanych przepisów prawa oraz mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy umorzono postępowanie ze skargi D. B. na wskazane na wstępie postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2008r. Skarżąca cofnęła bowiem swą skargę. Nie stwierdzono jednocześnie zachodzenia negatywnych przesłanek uznania oświadczenia w tym przedmiocie za skuteczne, określonych w cytowanym art. 60 P.p.s.a.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło