II SA/Rz 876/12

z dnia 27 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [..] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Skuteczne wniesienie skargi wymaga spełnienia warunków określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwana: Ppsa). Należy do nich m.in. zachowanie terminu ustawowego, wynoszącego zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, a dopiero ten organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (art. 54 § 1 i § 2 Ppsa). O terminie wniesienia skargi decyduje data jej wniesienia (lub nadania) do właściwego organu. Wniesienie skargi z uchybieniem terminu stanowi kwalifikowane uchybienie uniemożliwiające nadanie sprawie prawidłowego biegu, i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa wymaga od Sądu jej odrzucenia. Przedmiotem skargi F.K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z [..] lipca 2012 r. nr [..], w przedmiocie zasiłku celowego, którą doręczono stronie 30 lipca 2012 r. w formie doręczenia zastępczego, przez wydanie pisma dorosłemu domownikowi - córce, R.K. (dowód: k. 9 akt SKO w [..]). Wymieniona skarga została wniesiona przez skarżącego osobiście, za pośrednictwem organu, dnia 30 sierpnia 2012 r. (dowód: data stempla), którą następnie przekazano do tut. Sądu. Zdarzenia te wskazują jednoznacznie na uchybienie przez skarżącego ustawowego terminu do skutecznego wniesienia skargi, ponieważ przepisany termin upływał z dniem 29 sierpnia 2012 r. W tych okolicznościach niemożliwe było nadanie sprawie prawidłowego biegu, ponieważ skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 Ppsa, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.