II SA/Rz 877/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-07-30

Skład orzekający: Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, biorąc pod uwagę jego stan zdrowia, dochody i majątek?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniono to jego ciężkim stanem zdrowia, brakiem możliwości zarobkowania, niskimi dochodami, koniecznością korzystania z kredytu i pomocy innych osób w pokrywaniu niezbędnych wydatków.
Stan faktyczny
Skarżący R.P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia. Wniosek uzasadnił swoim złym stanem zdrowia, niezdolnością do pracy, niską rentą, zobowiązaniami kredytowymi oraz koniecznością ponoszenia kosztów leczenia i mediów. Do wniosku załączył dokumenty potwierdzające jego sytuację.
Rozstrzygnięcie
I. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. II. Ustanowiono dla skarżącego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzewa - postanawia – I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata. Sygn. II SA/Rz 877/18 U Z A S A D N I E N I E Skarżący w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, uzasadniając wniosek sytuacją zdrowotną (niepełnosprawność, całkowita niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji) i niskim świadczeniem rentowym w wysokości 980 zł netto, którego wysokość nie wystarcza na zabezpieczenie podstawowego bytu. Skarżący jako majątek zadeklarował dom (½ części) o pow. 60 m² wymagający kapitalnego remontu, o wartości ok. 100.000 zł oraz nieruchomość rolną o pow. 0,28 ha. Podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskując o przyznanie prawa pomocy skarżący objaśnił, że posiada zobowiązania kredytowe w wysokości 6500 zł, koszty leczenia wynoszą miesięcznie ok. 300 zł, opłaty za media ok. 300 zł, inne wydatki ok. 300 zł. Załączył dokumenty, potwierdzające jego zły stan zdrowia, roczne obliczenie podatku za 2017, 2016 i 2015 rok. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Z wniosku oraz z akt sprawy wynika, że skarżący jest osobą chorą, która nie ma od wielu lat możliwości zarobkowania z powodu złego stanu zdrowia (co zostało udokumentowane), a jednocześnie ubogą. Skarżący ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w innych sprawach, w których wnosił skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (I SA/Rz 168/17, I SA/Rz 169/1, I SA/Rz 276/17) przedkładał dokumenty, z których wynika poważny stan zdrowia: zaświadczenia kliniki specjalistycznej o pozostawaniu pod stałą opieką wraz z opisem schorzenia, wypis z treści orzeczenia lekarskiego o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji oraz roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-40A za lata 2012-2015, wyciąg z rachunku karty kredytowej, umowy kredytu bankowego Z uwagi na powyższe oraz że skarżący w koniecznych wydatkach posiłkuje się kredytem, pomocą innych osób, po analizie sytuacji skarżącego uznano, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, o co wnioskował skarżący, wykazując tym samym istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018, poz. 1302, w skrócie P.p.s.a.). Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło