II SA/Rz 878/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2009r. znak: [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych - postanawia – odrzucić skargę. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] zgłaszającą sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu masztu o wysokości 10,76m, konstrukcji wsporczej, kontenera na potrzeby stacji przekaźnikowej, zlokalizowanej na dachu budynku [...] na działce nr ewid. [...]. Skargę podpisała, działając imieniem wskazanej Spółki, J. S. Z załączonego do skargi pełnomocnictwa udzielonego wyżej wymienionej przez upoważnioną przez Spółkę osobę (W. Ś.) wynika, iż J. S. została upoważniona przez mocodawcę do reprezentowania go przed organami administracji państwowej i samorządowej we wszystkich instancjach w związku z budową stacji przekaźnikowych. Upoważnienie nie obejmuje natomiast m. in. występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co wprost wynika z jego treści. W zaistniałej sytuacji wezwano skarżącą Spółkę do podpisania skargi w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia wezwania. Wskazano jednocześnie rygor odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do treści powyższego wezwania. Wezwanie to doręczone zostało A. Sp. z o.o. w W. dnia 20 listopada 2009r. Termin do jego wykonania upłynął względem strony skarżącej bezskutecznie w dniu 27 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi tego rodzaju określa art. 46 P.p.s,a. stanowiąc w pkt 4, że każde pismo winno zawierać podpis strony albo też jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika. W razie nieuzupełnienia, mimo stosownego wezwania, wskazanego braku skargi, należy ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przechodząc do realiów przedmiotowej sprawy Sąd stwierdza, iż skarga A. Sp. z o.o. w W. podlega odrzuceniu wobec jej niepodpisania przez uprawnioną do tego osobę. Jak już bowiem podniesiono, podpis pod niniejszą skargą złożyła J. S. Z przedłożonego przez nią pełnomocnictwa wynika jednakże, iż mocodawca upoważnił ją do reprezentacji tylko przez organami administracji państwowej i samorządowej, wykluczając równocześnie możliwość działania w jego imieniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Równocześnie pomimo skierowania do strony skarżącej wezwania do właściwego podpisania skargi, brak ten nie został we wskazanym terminie uzupełniony. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.