II SA/Rz 879/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Stanisław Śliwa NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 9 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] orzekająca o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] o odmowie przyznania B. K. prawa do zasiłku przedemerytalnego od 2 listopada 2005 roku. W podstawie prawnej powołano przepis art. 10 ust.4 pkt 2, art. 150 a ust.1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U Nr 99 poz. 1001 ze zm./ ora przepis art. 1398 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione , że B. K. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. jako osoba bezrobotna w dniu 27 grudnia 2001 roku, natomiast zasiłek dla bezrobotnych został jej przyznany od 4 stycznia 2002 roku na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Zasiłek ten pobierała do dnia 3 stycznia 2003 roku. W dniu 8 września 2005 roku utraciła status osoby bezrobotnej i po raz kolejny zarejestrowała się jako osoba bezrobotna 17.10.2005 roku nie nabywając prawa do zasiłku. W dniu 2.11.2005 roku złożyła ponownie wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego powołując się na zmianę przepisów ustawy w tym zakresie. Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 roku Starosta orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego wyjaśniając, że w/w nie spełniała przesłanek określonych w art. 37 j ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do jego przyznania . Łączny jej okres zatrudnienia wynosi 24 lata 10 miesięcy i 11 dni w tym 15 lat i 19 dni pracy w szczególnych warunkach, jak również nie spełnia warunku określonego w art. 150 a ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U Nr 99 poz. 1001 ze zm./ bowiem w dniu 31 grudnia 2001 roku nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych. Opisana decyzję zaskarżyła B. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie nie wskazując kierunku jej weryfikacji , wskazała na krzywdzący jej charakter. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględniając skargę B. K. wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2006 roku sygn. akt II SA/Rz. 213/06 uchylił powyższą decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji dokonując interpretacji przepisu art. 150 a ust.2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Dz. U z 2004 Nr 99 poz. 1001 ze zm/ . Zdaniem Sądu okres wyczekiwania na prawo do wypłaty zasiłku dla bezrobotnych powoduje jedynie skutek przesunięcia w czasie momentu, w którym uprawnienie do jego wypłaty powstaje ze wskazaniem na znaczenie daty rejestracji bezrobotnego. Opisany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie został podany kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku złożonej skargi kasacyjnej przez Wojewodę. Rozpoznając skargę kasacyjną Wojewody Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2007 roku sygn. akt I OSK 2020/06 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądu wyrażonego w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie co do jego interpretacji przepisu art. 150 a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy/ DZ.U Nr 99 po. 1001 ze zm./. W ocenie Sądu II instancji ustalenia jakie okresy zaliczyć można do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych w tym także do zasiłku przedemerytalnego, dokonuje się na podstawie art.23 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U z 2003 roku Nr 58, poz. 514/ W/ g cytowanego przepisy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art.27, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy. W ocenie Sądu z treści przepisu art. 150 a cytowanej ustawy jednoznacznie wynika, że osoba, która ubiega się o zasiłek przedemerytalny na podstawie tego przepisu musi pobierać zasiłek dla bezrobotnych w dniu 31 stycznia 2001 roku jeżeli do dnia 12 stycznia 2002 roku nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego. Rozpoznając ponownie skargę B. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej ustawa P.p.s.a. nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną przy jednoczesnym uwzględnieniu treści art. 153 wymienionej ustawy. Według tego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wymieniony przepis dotyczy między innymi oceny prawnej dokonanej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w postępowaniu kasacyjnym i z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Nie zastosowanie się przez Sąd do oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany i sprowadza się do stwierdzenia faktu, że skarżąca dokonując rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 27 grudnia 2001 roku wykazała do tej daty okres zatrudniania wynoszący 24 lata 10 miesięcy i 11 dni w tym 15 lat w warunkach szczególnych. Wypłata zasiłku dla bezrobotnych nastąpiła w dniu 4 stycznia 2002 roku. Skarżąca swoje uprawnienia do przyznania zasiłku dla bezrobotnych wywodzi z treści art. 150 a ust.2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy / Dz. U Nr 99 poz. 1001 ze zm./ Według w/w przepisu ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 roku o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 roku nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 roku pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Naczelny Sąd Administracyjny dokonując interpretacji w/w przepisy wyraził pogląd, że z cytowanego w/w przepisu jednoznacznie wynika, iż osoba , która ubiega się o zasiłek przedemerytalny na podstawie tego przepisu musi pobierać zasiłek dla bezrobotnych w dniu 31 grudnia 2001 roku a nie posiadać tylko uprawnienia do jego wypłaty. Akta sprawy wskazują, że skarżąca do dnia 12 stycznia 2002 roku nie spełniała warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego jak również w dniu 31 grudnia 2001 roku nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych tym samym nie spełnia wymogu ustawowego do jego przyznania. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i z tych względów skargę oddalił stosownie do art. 151 P.p.s.a.