II SA/Rz 88/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 22 października 2009 r. sprawy ze skargi Z.W., A.W. i A.W. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w (...) z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ewidencji gruntów -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego /dalej: WINGiK / utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu Rz. z dnia [...] października 2008 r., [...] odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta D., obręb B., zmiany granic i powierzchni działek nr 15, nr 71, nr 320, nr 416 i nr 417. W podstawie prawnej decyzji WINGiK wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm./ oraz art. 20 ust. 1 i art. 20 ust. 2, a także art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 240, z 2005 r., poz. 2027 ze zm./. W uzasadnieniu własnej decyzji organ wskazał, że odwołania Z. W., A. W. i A. W. nie mogły zostać uwzględnione, gdyż skarżona nimi decyzja nie narusza prawa. W szczególności WINGiK podkreślił, że w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków działki nr 15, nr 71, nr 416 i nr 417 mają powierzchnię 2.6005 ha, a działka nr 320 powierzchnię 1.9862 ha. Powierzchnia działek obliczona została metodą analityczną, ze współrzędnych punktów załamania granic pozyskanych w digitalizacji mapy zasadniczej w skali 1 : 2000 wchodzącej do zasobu geodezyjnego. W ocenie organu odwoławczego znajdujące się z zasobie geodezyjnym materiały były wystarczające dla opracowania map geodezyjnych w skali 1 : 1000. Wprawdzie dokumentacja geodezyjna wykazuje braki niektórych dokumentów, zwłaszcza w odniesieniu do działek nr 15 i nr 71, bo nie są one jednak na tyle istotne, by uniemożliwiały przeprowadzenie modernizacji. Stan geodezyjny działek objętych postępowaniem ustalony w trakcie modernizacji nie może być zmieniany na skutek żądań odwołujących. Przywrócenie stanu geodezyjnego sprzed modernizacji i wprowadzenie powierzchni działek żądanej przez odwołujących nie znajduje uzasadnienia. Z decyzją WINGiK nie zgodzili się: Z. W., A. W. i A. W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucili skarżonej decyzji naruszenie art. 7 k.p.a., przez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy mającego na względzie ochronę praw skarżących i słusznego interesu społecznego oraz pominięcie wskazań prawnych i merytorycznych określonych w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 823/07. W dalszej kolejności skarżący zarzucili decyzji WINGiK naruszenie art. 8 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a., a także art. 10 k.p.a. oraz art. 77 i art. 107 § 1 k.p.a. Naruszenia wskazane przez skarżących wiążą się z nienależytym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, niezapełnienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym oraz wadliwym uzasadnieniem decyzji, w którym za udowodnione zostały okoliczności okazania i przebiegu granic w 1987 roku. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie o zmianie danych objętych kwestionowaną decyzją przez przywrócenie danych ewidencyjnych sprzed modernizacji oraz umorzenie postępowania administracyjnego i zasądzenie kosztów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że ich żądanie powinno być uwzględnione przez organy, gdyż na podstawie niekompletnej dokumentacji geodezyjnej nie można było skutecznie wprowadzać zmian w trakcie modernizacji. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o oddalenie skargi z argumentacją jak w uzasadnieniu własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sądowej wyznaczony jest art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami i podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Mając na względzie taki zakres kontroli Sąd stwierdza, że skarga jest niezasadna. Stan faktyczny rozpoznawanej przez Sąd sprawy przedstawia się następująco: Wnioskiem z dnia 23 marca 2006 r. /data wpłynięcia do organu/ Z. W. wystąpił do Starosty Powiatu Rz. o zmianę wpisu w operacie ewidencji gruntów. W następstwie wniosku wszczęte zostało postępowanie w ramach, którego Starosta Powiatu Rz. w dniu [...] lipca 2007 r. Nr [...] odmówił wprowadzenia żądanych zmian. Decyzja ta została uchylona przez WINGiK decyzją z dnia [...] września 2006 r., [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia, Podstawą faktyczną i prawną działania WINGiK były uchybienia formalne w toku prowadzonego postępowania. Podjęte i prowadzone przez Starostę Powiatu Rz. postępowanie doprowadziło do ponownej odmowy zmiany danych ewidencyjnych, co miało miejsce w decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r., [...]. Ta decyzja została utrzymana w mocy przez WINGiK decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. [...]. tę decyzję zaskarżyli do WSA w Rzeszowie Z. W. A. W. oraz A. W. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Rz 823/07 uchylił zaskarżoną decyzję jako przedwczesną, wskazując na naruszenie przez organy geodezyjne przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W szczególności Sąd przyjął, że zgromadzony w sprawie niekompletny materiał dowodowy /dokumentacja geodezyjna/ nie pozwalał na podjęcie skarżonego orzeczenia. Brak w aktach dowodów ustalenia przebiegu granic między spornymi działkami z 1986 r. oraz nie ustosunkowanie się do tej okoliczności przez organy był brakiem, który wymagał dodatkowego wyjaśnienia. Po wyroku WSA w Rzeszowie WINGiK decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. uchylił decyzję Starosty Powiatu Rz. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Na skutek prowadzonego postępowania Starosta Powiatu Rz. wydał decyzję z dnia [...] października 2008 r., [...], w której odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów zgodnie z żądaniem wniosku. Rozpoznając od tej decyzji odwołanie WINGiK decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Starosty Powiatu Rz., a w uzasadnieniu podkreślił, że odwołanie Z. W., A. W. i A. W. jest nieuzasadnione. Na to rozstrzygnięcie skarżący wnieśli skargę będącą przedmiotem toczącego się postępowania. Skarga jest niezasadna. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżący domagali się wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków danych sprzed modernizacji operatu ewidencyjnego i na tę okoliczność nie przedstawili stosownych dokumentów, a tylko powoływali się na stan sprzed modernizacji. Podkreślić należy, że sprawa objęta skargą dotyczy aktualizacji operatu ewidencyjnego, a nie modernizacji. Postępowanie modernizacyjne zostało w sposób ostateczny zakończone, stosownie do art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Z akt sprawy wynika, że skarżący w tym postępowaniu aktywnie nie działali, zatem jeżeli w ich ocenie na tym etapie powstały nieprawidłowości w zakresie określenia powierzchni działek, których są właścicielami, to powinni podejmować środki prawne przeciw tym rozstrzygnięciem. Zarzuty podnoszone przez skarżących po terminie wskazanym w art. 24a ust. 9 ustawy, więc po 30 dniach od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego informacji, że projekt operatu stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24a ust. 12 ustawy traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zmianę tych danych regulują § 45 - § 50 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na wprowadzeniu udokumentowanych zmian. Sposób dokumentowania tych zmian wynika z § 35 rozporządzenia, który wskazuje źródła danych ewidencyjnych. Zatem tylko na podstawie takich źródeł mogą być wprowadzone zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W rozpoznawanej sprawie skarżący takich danych nie przedstawili, a tylko na tej podstawie zgodnie z treścią § 47 ust. 1 rozporządzenia starosta może wprowadzić określone zmiany ewidencyjne. Organ ten może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające na podstawie § 47 ust. 3 rozporządzenia jeżeli aktualizacja wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Zakres takiego postępowania może odnosić się tylko do danych, których wprowadzenia żąda strona, a nie danych będących przedmiotem modernizacji operatu. W sprawie objętej skargą Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania przez niewyjaśnienie istoty sprawy, jej stanu faktycznego, a przez to naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. Zarzut skargi wskazujący na to uchybienie przepisów procesowych jest nietrafny, gdyż w istocie odnosi się do postępowania modernizacyjnego. Skarżący w toczącym się postępowaniu przed organem obu instancji nie przedstawili dowodów na okoliczność przyjęcia ich stanowiska. Sąd nie może zgodzić się także z zarzutem, w którym skarżący stwierdzają, że organy geodezyjne nie wykonały postanowień wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 823/07. W wyroku tym Sąd zauważył, że decyzje Starosty Powiatu Rz. i WINGiK są przedwczesne, bez wcześniejszego zebrania pełnej dokumentacji geodezyjnej, będącej podstawą modernizacji. W postępowaniu obecnie prowadzonym te organy odniosły się do wytycznych Sądu wskazując, że przedmiotem rozstrzygania w obecnej sprawie są wszelkie materiały stanowiące podstawę prowadzenia modernizacji. Zaznaczyły, że niektórych danych organy nie posiadają, ale nie było to przeszkodą do prowadzenia modernizacji. Ten pogląd Sąd akceptuje i dodatkowo podkreśla, że dane modernizacyjne nie są przesądzające w rozpoznawanej sprawie. Wyrok Sądu z 9 kwietnia 2008 r. dawał skarżącym podstawę do uzupełnienia postępowania o dane ewidencyjne i wskazanie źródeł ich pochodzenia uzasadniających dokonanie wpisów. Skarżący takich dokumentów nie przedstawili. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organów, że zmiana powierzchni działek kwestionowana przez skarżących jest następstwem zastosowania bardziej dokładnych metod ich określenia niż miało to miejsce w stanie przed modernizacją. W ocenie Sądu wskazany przez organy geodezyjne brak dowodów potwierdzających przebieg granic działek w terenie zabudowanym nie jest argumentem na rzecz uwzględnienia skargi, gdyż dla potrzeb modernizacji można przyjmować przebieg granic co do których istnieje spór. Zresztą dla rozstrzygania w przedmiotowej sprawie ten zarzut skargi nie ma znaczenia, gdyż dotyczy innego postępowania, niż to, które jest przedmiotem skargi. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił jak na wstępie.