II SA/Rz 882/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. D. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki -skargę oddala- do wyroku z dnia 19 maja 2006 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA oraz art. 27 § 1 pkt 9 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. Nr 110 z 2002 r., poz. 968) po rozpatrzeniu zażalenia S. D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z [...].07.2005 r., Nr [...] dotyczące nieuwzględnienia jego zarzutów: w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie budowanego budynku gospodarczego o wymiarach 5,10 x 4,60 m na działce nr 52 w miejscowości O., wynikającego z decyzji z dnia [...].06.2002 r., Nr PINB. [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podano, że S. D. pismem z 27.06.2005 r., wniesionym do PINB w P. 28.06.2005 r., wniósł zarzuty do wskazanego wyżej postępowania egzekucyjnego. Po stwierdzeniu, że zarzuty zostały wniesione po terminie przewidzianym ustawowo na ich zgłoszenie organ I instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].07. 2005 r. nie uwzględnił ich z powodu uchybienia terminu do ich wniesienia. S. D. w zażaleniu na to postanowienie stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą zawiadomienie o postępowaniu egzekucyjnym dostarczono mu po 20.06.2005 r., ą tym samym zarzuty zostały zgłoszone prawidłowo. Organ II instancji uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji termin na zgłoszenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wynosi 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Przesyłka pocztowa zawierająca postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia oraz tytuł wykonawczy wystawiony w dniu 14.06.2005 r. została doręczona zobowiązanemu 20.06.2005 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, podpisane przez dorosłego domownika – H. D., co w myśl art. 43 KPA oznacza , że przesyłka została adresatowi skutecznie doręczona. Zarówno w doręczonym postanowieniu o nałożeniu grzywny jak i w tytule wykonawczym, zawarte było prawidłowe pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych, tj. prawie zgłoszenia zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz prawie wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. aktów. Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów oraz zażalenia w omawianym przypadku upłynął z dniem 27 czerwca 2005 r. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zostały zgłoszone przez S. D. pismem noszącym datę 27.06.2005 r., wniesionym osobiście w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 28 czerwca 2005 r. Z zestawienia dat wynika, że S. D. nie zachował wynikającego z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, siedmiodniowego terminu do wniesienia zarzutów do postępowania egzekucyjnego. Wniesienie zarzutów po terminie przewidzianym przez ustawodawcę, pozbawia organ egzekucyjny możliwości ustosunkowania się pod względem merytorycznym do zarzutów i obliguje go do nieuwzględnienia zarzutów. Oceniając zasadność zgłoszonych zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego stwierdzono, że niezależnie od uchybienia terminu zarzuty nie podważyły słuszności wszczęcia i wdrożenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżył S. D. domagając się jego uchylenia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podał, że przesyłkę pocztową odebrała jego matka (osoba w podeszłym wieku) bez jego zgody. Po pewnym czasie poinformowała go o tym. Niezwłocznie po otrzymaniu pisma złożył oświadczenie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Zaskarżone czynności i orzeczenia są krzywdzące. Wiele razy informował o tym, iż leczy się psychiatrycznie i treści pewnych dokumentów nie rozumie. Ma na utrzymaniu schorowanych rodziców oraz małe gospodarstwo rolne. Ustalona grzywna spowoduje, iż cały jego majątek zostanie zabrany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na złożenie z uchybieniem terminu ewentualnie o oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269) przy czym sąd - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli aktu administracyjnego we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że zaskarżone postanowienia prawa nie naruszają. Poza sporem pozostaje, że upomnieniem z dnia 12.01.2005 r., doręczonym w dniu 13.01.2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wezwał S. D. do rozebrania w terminie 7 dni od dnia doręczenia samowolnie roz-poczętej budowy budynku gospodarczego o wym. 5,10 m x 4,60 m na działce nr 52 w Ostrowie. Obowiązek ten wynikał z decyzji z dnia [...].06.2002 r., Nr PINB.[...] i stał się wymagalny z dniem 15.07.2002 r. Następnie sporządzono w dniu 14.06.2005 r. i doręczono zobowiązanemu w dniu 20.06.2005 r. tytuł wykonawczy oraz postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Akty te zawierały pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W dniu 28.06.2005 r. S. D. złożył zarzuty do postępowania egzekucyjnego. Organ I instancji odmówił ich uwzględnienia z uwagi na przekroczenie terminu do ich wniesienia, a organ II instancji rozpatrując zażalenie zobowiązanego na to postanowienie z tej samej przyczyny utrzymał je w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpatrując skargę S. D., kierując się jego żądaniem poddał kontroli postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki. Nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że zarzuty wniesione w trybie art. 33 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) zostały złożone z przekroczeniem 7. dniowego terminu. Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu doręczenia tytułu wykonawczego i postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wynika, że doręczenie nastąpiło w dniu 20.06.2005 r. Doręczenie to - w świetle brzmienia art. 43 KPA - dokonane zostało w sposób prawidłowy. Przesyłkę przekazano matce skarżącego, będącej dorosłym domownikiem S. D. Zarzuty zawarte w piśmie z dnia 27.06.2005 r., zostały złożone osobiście w siedzibie organu I instancji przez skarżącego w dniu 28.06.2005 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jeśli pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty, to stosownie do art. 138 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ wyższego stopnia rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów powinien uchylić postanowienie i umorzyć postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1994 roku, sygn. akt SA/Wr 1463/93 - R. Hauser, Z. Leoński - Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1995, str. 63). Z uwagi na bezskuteczność czynności dokonanej przez S.D., wobec uchybienia wskazanemu wyżej terminowi organ I instancji winien był umorzyć postępowanie w tej materii. Organ tymczasem odmówił uwzględnienia zarzutów podając w uzasadnieniu, że zobowiązany uchybił terminowi do ich złożenia. Organ II instancji z tej samej przyczyny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Sama redakcja sentencji zaskarżonych postanowień może budzić pewne wątpliwości, jednak kierując się ich uzasadnieniami oraz brakiem wpływu takiej właśnie redakcji sentencji na zakres oczekiwań skarżącego (zarówno w przypadku umorzenia postępowania w zakresie zarzutów z uwagi na uchybienie terminowi do ich złożenia, jak i odmowy uwzględnienia zarzutów z uwagi na uchybienie terminowi do ich złożenia S. D. nie uzyskałby umorzenia postępowania egzekucyjnego ani zastosowania mniej uciążliwego środka egzekucyjnego) Sąd uznał, że wskazane uchybienie nie ma wpływu na wynik sprawy. Zarzuty podniesione przez skarżącego dotyczące przekazania mu przez matkę z pewnym opóźnieniem przesyłki mogą stanowić argumenty uzasadniające ewentualny wniosek S. D. o przywrócenie mu terminu do złożenia zarzutów, a nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia niniejszej skargi. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.