II SA/Rz 885/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosków Z. Ż. i M. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w sprawie ze skarg wyżej wymienianych na opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skargach na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Skarżące: Z. Ż. i M. W. domagały się wstrzymania jej wykonania, nie uzasadniając złożonych przez siebie wniosków. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części - w sytuacji niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie takie akty stosowania prawa, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego zwykło się uważać spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Rozumie się przez nie każde zachowanie się podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość), a akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosków o wstrzymanie wykonania była decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odrzucenia zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Akt ten nie podlega wykonaniu o jakim była mowa na wstępie, a co za tym idzie brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania. Jak wynika z akt sprawy w dniu 2 lutego 2015 r. opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] ( [...]) informacja Starosty [...] z dnia 27 stycznia 2015 r., Nr [...], że projekt operatu opisowo kartograficznego po modernizacji ewidencji gruntów i budynków stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Równocześnie dane tam wpisane stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegały ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Z tą też chwilą stały się podstawą obowiązującego porządku prawnego, podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych – art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz.U. 2015 r., poz. 520 ze zm.). Odrzucenie zarzutów do danych zwartych w operacie opisowo – kartograficznym nie powoduje obowiązku podjęcia przez Skarżące żadnego działania, którego realizację organ miałby prawo egzekwować. Zapisy operatu opisowo – kartograficznego nie uległy zmianie. W stosunku do Skarżących nie powstała również żadna zmiana, przed której skutkami mogłaby chronić je instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Prawidłowość odrzucenia przez organ zgłoszonych zarzutów do operatu oceniana będzie natomiast w ramach właściwego postępowania sądowoadministracyjnego i nie ma wpływu na incydentalne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Najprościej mówiąc zaskarżona decyzja nie nakłada na Skarżące żadnego obowiązku, by Sąd mógł rozważać ewentualne wstrzymanie jego realizacji. Końcowo należy również zauważyć, że Skarżące poza sformułowaniem wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób ich nie uzasadniły. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.