II SA/Rz 886/10

Dnia 6 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2010 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego – postanawia – odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło – przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpoznania – w całości decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...] maja 2010 roku, nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] listopada 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Decyzja została doręczona stronie – R. G. – w dniu 22 czerwca 2010 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 10 akt administracyjnych organu II instancji). Doręczenia dokonano stosownie do rygorów przewidzianych w art. 39, 42 § 1, 44 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 46 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071). W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie co do sposobu oraz terminu jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W dniu 24 lipca 2010 roku (data widniejąca na odcisku pieczęci pocztowej jednostki nadawczej) R. G. zaskarżył decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Do skargi nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 22 czerwca 2010 roku. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 22 lipca 2010 roku. Wniesienie skargi w dniu 24 lipca 2010 roku było więc spóźnione. Uwzględniając podane okoliczności Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. Ogólnym skutkiem wniesienia skargi z uchybieniem terminu jest jej bezskuteczność – art. 85 P.p.s.a. Procesową tego konsekwencją jest natomiast odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o powołany przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.