II SA/Rz 888/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...] o wstrzymaniu wykonania swojego postanowienia z dnia [...] września 2009r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2009r. znak: [...] - postanawia – oddalić wniosek. Przedmiotem skargi K. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2009r. znak: [...], które uchyliło postanowienie Starosty z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Tym ostatnim postanowieniem Starosta wstrzymał wykonanie swojej decyzji z dnia [...] października 2007r. znak: [...] w zakresie punktów I i II, w których orzeczono o zwrocie na rzecz J. W. nieruchomości położonej w obr. [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] (pkt I) oraz o zwrocie przez J. W. na rzecz Gminy Miasto [...] zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości 10 872,13 zł (pkt II). W sprawie tej uczestnik postępowania J. W. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2009r. znak: [...], które wstrzymywało wykonanie postanowienia tego ostatniego organu z dnia [...] września 2009r. Argumentując wniosek J. W. podniósł, że kwestionowane przez niego postanowienie narusza prawo tj. art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. Organ podjął je bowiem pomimo, że jego postanowienie z dnia [...] września 2009r. jako nierodzące po niczyjej stronie jakichkolwiek praw czy obowiązków nie podlega wykonaniu, a co za tym idzie brak jest podstaw do orzekania o wstrzymaniu jego wykonania. Wnioskodawca powołał się przy tym na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazujące, iż wstrzymaniu podlegają jedynie takie akty (czynności) organu, które posiadają przymiot wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowienie, o którego uchylenie wnosi J. W. zapadło na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., który pozwala organowi administracji publicznej na wstrzymanie (z urzędu lub na wniosek skarżącego) wykonania w całości lub w części decyzji lub postanowienia, na które wniesiono skargę do sądu administracyjnego. Postanowienie takie jest niezaskarżalne. Paragraf 4 powołanego artykułu dopuszcza jednak możliwość zmiany bądź uchylenia takiego postanowienia w każdym czasie przez sąd. Warunkiem dopuszczalności takiego orzeczenia jest zmiana okoliczności. Chodzi zatem o sytuację, gdy po wydaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania skarżonego aktu (czynności) pojawią się okoliczności wskazujące na potrzebę odmiennego rozstrzygnięcia w tej kwestii. W niniejszym wypadku, wnosząc o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2009r. J. W. nie wskazał na jakąkolwiek zmianę okoliczności sprawy w zakresie przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] września 2009r. Podniósł natomiast, iż postanowienie z dnia [...] listopada 2009r. jest merytorycznie błędne, bowiem nie było podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania aktu, nie podlegającego w ogóle takiemu wykonaniu. Jak już jednak wyżej zaznaczono, wskazana okoliczność (ewentualna nieprawidłowość merytoryczna postanowienia o wstrzymaniu w dacie jego podjęcia) nie stanowi przesłanki orzekania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 4 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 P.p.s.a.